Merel van Vroonhoven, AFM
i-wwR6zjF-L.jpg

Merel van Vroonhoven, die eerder dit jaar afzwaaide als voorzitter van de Autoriteit Financiële Markten, is dit schooljaar actief geworden als Pabo-docent. In een eerste column in een serie in De Volkskrant blikt ze nog terug op de AFM. Wat opvalt is dat de regelwoede niet alleen extern maar ook intern straf is.

‘Voor het eerst in lange tijd kwam er weer een brief met de post. Dit keer niet in een vertrouwde blauwe envelop of van geschept ­papier met een zwarte rand eromheen, maar een witte met het logo van de Autoriteit Financiële Markten erop. Twee kantjes met daarop nauwkeurig vermeld wat ik nog verplicht ben te doen nu ik de deur van het pand aan de Amsterdamse Vijzelgracht definitief achter me dichttrek. Het doet me even slikken’, zo begint van Vroonhoven haar column.

Oekaze: Functie Linkedin-profiel verwijderen 

De brief is een waslijst van wat ze allemaal nog moet doen: saldo resterende vakantiedagen doorgeven, kast komen leegmaken, toegangspas inleveren, alsook laptop, iPad en mobiele telefoon. Enige dat ze mag houden is haar telefoonnummer. Ook de functietitel ‘voorzitter van het bestuur van de AFM’ moet van het LinkedIn-profiel worden verwijderen - terwijl men in de financiële sector toch de gewoonte heeft de laatste officiële functie net zo lang te laten staan tot het alternatief is gevonden.  

Van Vroonhoven vraagt zich af hoe zij zich nu moet noemen: ‘Zij-instromer? Wat is dat in vredesnaam voor beroep. Pabo-student dan? Ze zien me aankomen, een vrouw van middelbare leeftijd die een leesbril nodig heeft om de lesstof te kunnen lezen. Meld ik erbij dat ik in mijn ­vorige leven een hele mevrouw was, met een auto met chauffeur en andere privileges? Moet ik zeggen dat ik geen secretaresse meer heb via wie ze me kunnen bereiken? Dat ik nu zelf mijn agenda bijhoud, die dus volstaat met dubbele en verkeerd geplande ­afspraken?’

‘Werk bepaalt onze identiteit’

Ze schrijft in De Volkskrant dat ‘de grootste worsteling als zij-instromer is dat je van de ene op de andere dag voor je gevoel niets meer voorstelt en nergens meer bij hoort. Je bent een beginneling, die struikelend en fouten makend probeert zich het vak van leraar eigen te maken. Daar sta je dan, in een klas vol verwachtingsvolle kinderen die heel goed doorhebben dat je geen doorgewinterde meester of juf bent en daar dankbaar gebruik van maken.’

Ze vindt het moeilijk te bepalen wat haar Linkedin-profiel wordt. Werk bepaalt toch een groot deel van onze identiteit, stelt ze. ‘Wie ben ik nog?’ vraagt ze zich af, nu ze -tig jaren werkervaring aan de wilgen heeft gehangen en een fors inkomensverlies heeft geaccepteerd. 

Na een bezoek aan de Engelse organisatie Now Teach heeft ze ontdekt dat veel zij-instromers met dezelfde dilemma’s worstelen. Merel van Vroonhoven overwint haar twijfel en vult met ‘hernieuwd zelfvertrouwen’ in het vakje ‘functietitel’ op haar LinkedIn-profiel in: ‘Ik ben Merel, een ervaren beginner.’

 

Author(s)
Categories
Target Audiences
Access
Limited
Article type
Article
FD Article
No