‘Liquiditeit’ ligt in ieders mond bestorven. Niet alleen burgers, maar ook bedrijven en beleggers hebben er een tekort aan. Zelfs de toezichthouder ligt er wakker van. Zo zijn er vermogensbeheerders, die recent met geweldige rendementen nog om aandacht vroegen, maar nu eensklaps hun fondsen hebben moeten afsluiten.
Liquiditeit werd voor het eerst sinds lange tijd weer een issue, toen in recordtempo de bodem onder de financiele markten vandaan viel: gefortuneerde particuliere beleggers die met geleend geld in de markt waren gestapt, moesten een margin call gestand doen toen hun portefeuilles voor meer dan 30 procent onder water kwamen te staan. Ze verkochten posities in goud, die een verrassende tussentijdse prijsdaling liet zien.
Liquiditeitsproblemen waren er ook op de treasuries- en creditmarkten. Prijsvorming werd er een ongekend probleem. De spreads liepen in één klap op, bedrijven werden door kredietbureaus afgewaardeerd naar junk status. De Federal Reserve kwam tussenbeide. De centrale bankiers beloofden tot ‘inifinity’ bij te springen, net zoals toen ECB-president Draghi zijn ‘whatever it takes’ uitriep en de markten zo toch nog koest kreeg.
Liquiditeitsproblemen beginnen ook op te spelen bij ZZP’ers, ondernemers en gewone burgers. Overheden beginnen met geld te strooien. In Nederland, in de rest van Europa, maar vooral ook in de Verenigde Staten waar president Trump zich nu van helikoptergeld bedient: geen gezeik, allemaal rijk!
Maar kent u nog die aloude beurswijsheid: ‘There is no free lunch’? Dat geldt niet alleen voor maffiafilms, maar ook voor het echt leven van het marktkapitalisme. Hoe zal dit eindspel eruitzien? Wie gaat de rekening betalen? De belastingbetaler? De burger? Het bedrijfsleven? De belegger? Of financieren we ons monetair gewoon uit deze crisis?
De Federal Reserve koopt massaal Amerikaanse Treasuries op, alleen al meer dan 600 miljard dollar in de maand maart. Beleggers zijn er blij mee. De koersen schieten omhoog. Geen hond in Main Street die het begrijpt, maar het is simpel: de Fed legt gewoon een bodem onder de risicovolle beleggingen, zoals die vermaleijde junk-bonds.
Zelfs de meest sluwe vossen van de financiele markten - hedgefondsmanagers en private equity huizen - zijn inmiddels de schaamte voorbij. Ook zij vragen compensatie voor hun onvolkmaaktheid, die van een alsmaar terugkerende risico-appetijt en een te groot ontwikkeld “greed”-hormoon.
Wat is het eindspel? Zal de Federal Reserve de uitslaande brand opnieuw weten te blussen, zoals in 2008-2009? Of komt er een vertrouwenscrisis of misschien zelfs wel een kopersstaking op de markten? We gaan het de komende maanden Een ding lijkt ons toch wel zeker: zonder een intelligentie lockfree, of een vaccin, wordt het een hete tweede jaarhelft.
Het beste van de Fondsnieuws-week:
- AFM: liquiditeit van asset managers in de gaten houden
- ‘We zitten mogelijk in een herstelscenario, dat van 1987’
- CIO Kempen CM: Focus op winstmaximalisatie voorbij
- Dieperink: Het is tijd voor een nieuw 1941
- ‘Na crisis vaak goede oogstjaren voor private equity’
- Fondsselecteurs: Herbalancering overslaan is ‘uniek’
- ABN Amro: Nieuwe dip dreigt aan het einde van 2020
- Podcast: ‘Het sterke herstel van de AEX verrast me’
- Tegen wil en dank: Moderne Monetaire Theorie