Centrale banken die net zo lang honderden miljarden in de economie blijven pompen als nodig is, de ongekende stijging van de bitcoin, tot boven de 20.000 dollar, en twee columnisten van Fondsnieuws die tegelijkertijd waarschuwen voor het volksoproer dat aanstaande is - dat kan geen toeval zijn.
Han de Jong schreeft deze week dat spaarders het zat zijn nu de rentes in negatief territorium belanden en banken klanten kosten in rekening brengen als ze teveel geld op de betaalrekening hebben staan. In dezelfde week voegde die andere Han, - Han Dieperink - er de waarschuwing aan toe dat het centrale bankbeleid dat gericht is op het aanjagen van inflatie de onder schulden bezwijkende staten goed uitkomt. Maar, voegt hij eraan toe, dat kan in een tijd van sociale media een protestbeweging uitlokken, die sneller dan het licht tot een massabeweging kan uitgroeien.
Na ons de zondvloed
Kortom, centrale bankiers en politici spelen met vuur - zodanig, dat institutionele beleggers het staatspapier van overheden liever niet meer op hun balans willen hebben. Ze zoeken dan ook naar ongecorreleerde assets. Dat is op de drempel van 2021 niet alleen goud, maar ook bitcoins - een digitale munt die in 2018 nog werd vergeleken met de tulpenmanie uit de 17e eeuw, maar inmiddels als een hedge wordt gezien tegen de gekte die centrale bankiers in Frankfurt, New York en Tokio heeft bevangen. Blijkbaar geldt in die kringen: après nous le déluge - na ons de zondvloed.
Beleggers vluchten onderwijl niet alleen in goud en bitcoins, maar ook in private markets, zoals private debt en private equity. Tegelijkertijd ziet Morgan Stanley brood in bepaalde tech-aandelen, waarbij de Amerikaanse zakenbank Google/Alphabet zelfs met een waarde-aandeel vergelijkt, en dát op een moment dat in Brussel en in Washington de messen worden geslepen voor het slopen van de tech-monopolies.
Ook hier worden messen geslepen
Ondertussen in eigen land, worden de messen ook geslepen: toezichthouders en rechters vinden dat bestuurders van grote ondernemingen, zoals ex-topman Ralph Hamers van ING, persoonlijk aansprakelijk moeten worden gesteld, alsook vervolgd, als onder hun leiding dingen zijn gebeurd die niet door de beugel kunnen. Hart Advocaten licht in een bijdrage bestuurders van vermogensbeheerders en banken toe welke tien gouden regels ze in acht zouden moeten nemen.
En dan is er NNEK, die bij monde van algemeen directeur Theo Andringa vertelt hoe men de Belastingdienst op de knieën heeft gekregen en daarmee een level playing field voor de hele beroepsgroep heeft afgedwongen. Pim Mol, de oud-private banking directeur van Rabobank, die tegenwoordig de Rabo Foundation aanstuurt, breekt een lans voor impact-commissies binnen de bank. Zij moeten de kredietcommissies vervangen. In een podcast legt hij uit waarom.
Navelstaren en stoelendans
De redactie heeft de portefeuille gelicht van het pensioenfonds voor de huisartsen, wat altijd weer interessante inzichten biedt, terwijl de topvrouw van FCLTCompass, Sarah Williamson, aan Fondsnieuws uitlegt waarom er zo’n groot gat gaapt tussen de investeringsintentie en de daadwerkelijke allocatie van kapitaal onder institutionele beleggers.
Op de valreep van de week brachten we nog het nieuws dat Merlijn de Gruijter de nieuwe directeur wordt van InsingerGilissen Services. Ze kan haar mouwen opstropen, want met de komst van Van Lanschot Kempen en Knox in deze dienstverlening aan zelfstandige vermogensbeheerders ontbrandt spoedig een strijd om het marktleiderschap. Het wordt een uitputtende stoelendans, kunnen we u alvast verklappen. Volgende week drukken we het interview af met Pieter Aartsen, de topman van nieuwkomer Knox.
En tot slot, zijn we deze week begonnen met de onvermijdelijke terugblik op dat onvergetelijke 2020: wat zijn de meest opmerkelijke transfers van dit jaar en wat waren de best gelezen fondsinterviews. Volgende week zetten we ons navelstaren voort, al beloven we u dat we ons uitsluitend rond de jaarwisseling aan dat tijdverdrijf zullen bezondigen.