Asset managers zijn niet te spreken over de - weliswaar verwachte - keuze voor Boris Johnson tot premier van het Verenigd Koninkrijk. Ze hebben weinig vertrouwen in zijn vermogen om de economische groei aan te jagen en wijzen op negatieve gevolgen voor Britse staatsobligaties.
Dat blijkt uit marktvisies van diverse fondshuizen, volgend op de uitverkiezing van de voorman van de Conservative Party, waarop de markten amper reageerden. De keuze was wijdverspreid ingeprijsd.
‘Een volledig herstel van vertrouwen lijkt onwaarschijnlijk tot het grote probleem is opgelost’, aldus hoofd multi asset investments Paul O’Connor van Janus Henderson. Waarbij ‘het grote probleem’ de economische groei in Verenigd Koninkrijk is.
‘Dit jaar lijkt immers het vierde opeenvolgende jaar te zijn dat het BBP van de VK minder dan 2 procent groei. Tegelijkertijd verslechtert het vertrouwen in de bouw, in de productie- en dienstensector en onder de consumenten.’
Er hoeft maar iets kleins te gebeuren, wil het land in een recessie terechtkomen, aldus de belegger. Dat maakt een renteverlaging dit jaar waarschijnlijk, volgens hem, en een fiscale stimuland ‘een zekerheid.’
Britse staatsobligaties
Tristan Hanson, fondsmanager bij M&G, denkt dat Johnson de economie zal proberen aan te jagen door de staatsschuld op te krikken en de belastingen te verlagen. Dit is slecht nieuws voor Britse staatsobligaties, zelfs als de Britse centrale bank besluit om de rente te verlagen en QE te hervatten. ‘Dus of het nu tot een Brexit komt of niet, de toekomst ziet er voor Britse staatsobligaties de komende jaren niet zo best uit.’
Belastingverlagingen en hogere begrotingsuitgaven kunnen wel voor aanhoudende winsten zorgen op de aandelenmarkten. Maar, relativeert Hanson, de richting van het pond en de ontwikkelingen rondom de Brexit spelen een even belangrijke rol. ‘Het is te vroeg om na te denken over de gevolgen op langere termijn en hoe de vele onzekerheden zich zullen ontwikkelen. Bovendien, zoals we hebben gezien sinds het referendum in 2016, kunnen voor toekomstige rendementen uit Britse activa de mondiale ontwikkelingen nog belangrijker blijken dan Brexit.’
Een positief effect op het pond valt maar te bezien volgens Colin Dryburgh, co-portfoliomanager bij Kames Capital: ‘Hoewel er op het eerste gezicht wellicht overeenkomsten zijn tussen Johnson en Trump, ligt een zogenoemd Johnson-effect op het Britse pond niet voor de hand. Het valt overigens ook wel mee met het positieve effect van Trump’s presidentschap op de dollar. De waarheid is dat de dollar vandaag ongeveer maar 1 procent hoger staat dan toen hij gekozen werd.’
Vergelijking Johnson - Trump
De vergelijking Johnson - Trump heeft volgens Dryburgh een aantal belangrijke beperkingen. ‘Het klopt dat zowel de Britse als de Amerikaanse economie het de laatste tijd relatief goed heeft gedaan. Beide centrale banken verhoogden de beleidsrente en beide hebben ook externe tekorten. Maar daar eindigen ook de overeenkomsten. De Amerikaanse regering is stabiel en levert een coherent economisch beleid; dit verschilt nogal van van de puinhoop in het VK, die Johnson eerder als een manifestatie dan als een remedie ziet.’
Dryburgh vervolgt: ‘De VS is de belangrijkste economie van de wereld, heeft de wereldwijde reservevaluta en is in toenemende mate zelfvoorzienend in energie. Dit geeft ze een goede uitgangspositie in het geopolitieke machtsspel. Het VK is veel meer afhankelijk van externe ondersteuning en heeft een zeer onzeker vooruitzicht qua relatie met de EU. Theresa May had dan wel haar tekortkomingen, maar voor beleggers was er tenminste troost dat zij te allen tijde een drama zou voorkomen. Dat gevoel van stabiliteit wekt Johnson niet op.’