Fondsnieuws spreekt deze zomer mensen die de financiële sector hebben verlaten om iets héél anders te gaan doen. Waarom deden ze dat en hoe kijken ze met hun “nieuwe bril” naar de beleggingssector? Vandaag deel 1 in ‘Het roer om’: Mirjam de Munnik, die stopte als marketingdirecteur bij iShares om een duikschool te starten.
‘Het grootste verschil tussen mijn functie als marketing directeur bij iShares en die van eigenaar van een duikschool op Bali, is dat ik nu elke dag op slippers rondloop. Bovendien werk ik nu zó internationaal. Ik ben me nog veel bewuster van het feit dat dezelfde terminologie voor elke nationaliteit iets heel anders kan betekenen. Binnen Europa is de communicatie ongeveer hetzelfde, maar in een gesprek met iemand uit India of Saoedie-Arabië, moet je je referentiekader loslaten.
Nog voordat ik voor mijn functie als marketingdirecteur van iShares in 2005 naar Londen vertrok, speelden mijn man en ik al met het idee om een duikschool te beginnen. Elke vakantie gingen we duiken, we waren allebei duikinstructeur. Het kriebelde.
Na vijf jaar Londen zeiden we tegen elkaar: Of we gaan het doen, óf we laten onze droom los. We besloten onszelf een X aantal maanden te geven om gedegen onderzoek te doen, alle benodigde informatie te verzamelen en een beslissing te nemen.
Het besluit
Het uiteindelijke besluit was heftig. Ik had een goede baan, en zou zomaar alle zekerheid kwijtraken. Anderzijds hadden we weinig te verliezen - geen huis of kinderen - en we voelden de drang om een andere levensstijl te proberen. We wilden niet later tegen elkaar hoeven zeggen: hádden we maar…
Dus, in 2011 openden we de deuren van onze duikschool. En hoewel we Bali altijd hadden gemeden tijdens onze vakanties omdat we dachten dat het veel te toeristisch was, is juist daar onze keuze op gevallen. Het heeft prachtige duiklocaties, de infrastructuur is goed en we wonen hier prettig.
In het begin combineerde ik de duiktrips met klanten naar de Balizee of de Indische Oceaan nog met wat freelance consultant-klussen voor iShares. Maar al snel hadden we het zo druk met de trips en al het regelwerk eromheen, dat ik besefte dat het niet realistisch was om beide te doen.
De eerste twee jaar hebben mijn man en ik fulltime gedoken en lesgegeven, maar inmiddels werk ik volledig op kantoor en hebben we vijftien man personeel. Ik houd me bezig met de aansturing van het team, de bedrijfsvergunningen, het marketing- en salesbeleid, financiële zaken. Er komt ontzettend veel kijken bij een eigen bedrijf, zeker in het buitenland. Wetgeving rondom buitenlandse bedrijven verandert snel, daar moet je je constant aan aan kunnen passen.
Valutamarkten
Werken bij een grote organisatie als iShares heeft daar zeker bij geholpen. Je weet hoe je contacten moet opbouwen, hoe je met klanten moet omgaan, hoe verschillend de achtergronden van mensen kunnen zijn met wie je te maken hebt.
Inhoudelijk heeft mijn kennis over valutamarkten me geholpen bij het runnen van Joe’s Gone Diving. De roepia is ontzettend volatiel, wat veel invloed heeft op ons bedrijf. Zonder mijn iShares-achtergrond was ik daar waarschijnlijk minder op voorbereid geweest.
Of ik nog veel duik? Eigenlijk maar een paar keer per jaar, ik doe zelf vaker mee aan lesjes yoga! Heel eerlijk voel ik me eigenlijk wel comfortabel bij mijn rol op kantoor. Duiken vind ik ontzettend leuk, maar je bent constant verantwoordelijk voor de mensen die bij je zijn. Dat is druk, en fysiek ook best zwaar.
Dit type duikschool - veel logistiek- en organisatiewerk - past bovendien bij waar ik vandaan kom, en ik heb me op dat vlak weer verder kunnen ontwikkelen. Een lange tijd wonen en werken in het buitenland geeft je zoveel nieuwe ervaringen.
Door Bali ben ik anders gaan kijken naar de regulering van de financiële industrie en de communicatie mét en bescherming ván klanten. Ik besef nu extra goed hoe belangrijk het is dat een klant goede informatie tot zijn beschikking heeft en een goede gedegen beslissing kan maken.
Nederland
Dit najaar keren we terug naar Nederland en zeggen we Bali gedag als woonplaats. We hebben in negen jaar tijd een hartstikke mooi bedrijf opgebouwd, maar hebben nu de behoefte om iets nieuws te doen, dichter bij vrienden en familie.
Terugkeren naar de financiële industrie is een mogelijkheid, al wordt het met het oog op Brexit geen Londen meer voor ons. Eerst maar eens uitrusten, dan zien we vanzelf wat er op ons pad komt.’