Deelnemers aan het GFH Paraplufonds kunnen fluiten naar een aanzienlijk deel van hun geld. Een flink deel van de 30 miljoen euro aan illiquide beleggingen in het fonds is weinig meer waard.
Dat is na ruim twee jaar onderzoek de inschatting van een door de Autoriteit Financiële Markten (AFM) aangestelde curator.
De deelnemers zijn eind februari door de curator ingelicht over de tegenvaller, blijkt uit documenten die in handen zijn van Het Financieele Dagblad. Zij zaten sinds eind 2016 in onzekerheid. Toen ging het fonds op slot omdat de AFM ernstige twijfels had over de werkelijke waarde van de illiquide beleggingen. Deze waren goed voor ongeveer een kwart van het 120 miljoen euro grote GFH Paraplufonds.
Het liquide deel, waarin gemakkelijk te verhandelen aandelen en obligaties zitten, is eind 2017 afgesplitst en weer opengesteld. De oorspronkelijke beheerder, het Hilversumse Today’s Tomorrow van de bekende belegger Cees Smit, verkocht het fonds in oktober vorig jaar aan vermogensbeheerder Wijs & Van Oostveen.
Al die tijd bleef onduidelijk wat de illiquide beleggingen van het GFH-fonds waard waren. Eind vorig jaar kregen de deelnemers, veelal mensen die hun dure woekerpolis hadden overgeheveld naar het fonds, een eerste inkijkje. De curator schetste tijdens een bijeenkomst in Hilversum twee scenario’s. In het gunstigste geval zou het fonds meer dan 40 procent moeten afschrijven op de illiquide beleggingen, in het slechtste geval zelfs 77 procent.
Costa Ricaans teakhout
Tijdens deze vergadering bleek dat veruit het meeste geld in een Costa Ricaans teakfonds is beland, terwijl het fonds beloofde te beleggen in Europese aandelen en obligaties. Dat gebeurde op twee manieren. De beheerders van het fonds kochten voor 6,5 miljoen euro aandelen in het Central American Timber Fund (CATF). Daarnaast stak het GFH-fonds 15,6 miljoen euro in een Luxemburgs vehikel, dat ‘het gros’ hiervan als leningen heeft doorgesluisd naar het teakfonds.
Het Costa Ricaanse teakfonds CATF kwakkelt al jaren. De laatst bekende en door een accountant goedgekeurde waarde van het fonds stamt uit de zomer van 2016. De aandeelhouders zitten muurvast. Het fonds heeft onvoldoende geld in kas om hun participaties terug te kopen, zo staat in een vorige maand verstuurde nieuwsbrief. Eerder konden deelnemers aan het CATF een keer per jaar uitstappen, door hun aandelen terug te verkopen aan het fonds. De participaties verkopen aan andere beleggers is vanwege de mist over de werkelijke waarde van het teakfonds ook lastig.
Het GFH Paraplufonds heeft meer zorgenkindjes. Zo heeft het 1 miloen euro belegd in een fonds dat investeert in Amerikaanse levensverzekeringen. Dit International Life Settlement Fund wordt geliquideerd. De opbrengst gaat allereerst naar de schuldeisers van het fonds. Als zij zijn betaald komen andere geldschieters, zoals het GFH-fonds, wellicht aan de beurt.
Luxemburgse leningen
Dan zijn er nog twee Luxemburgse vehikels, die leningen bundelen, herverpakken en in stukjes doorverkopen. Het eerste, Bond House, heeft dus het grootste deel van de door GFH ingelegde 15,6 miljoen euro geleend aan het teakfonds. Het Paraplufonds ontvangt al een jaar lang geen rente op de leningen meer, blijkt uit de notulen van de participantenvergadering. Ook is een aflopende lening niet afgelost.
Via het andere Luxemburgse vehikel, Durham Capital, heeft het GFH-fonds 1,25 miljoen euro geleend aan drie softwarebedrijven. Deze lening zou afgelopen jaar afgelost moeten worden, maar dat is niet gebeurd. De looptijd van de lening is vervolgens met twee jaar verlengd. Dan is het de bedoeling dat één van de softwarebedrijven is verkocht. Met de opbrengst moet de aflossing én stevige rente van 8 procent worden betaald.
Een krappe vier maanden na de vergadering is de inschatting van de curator dat de werkelijke waarde van de portefeuille nog lager is dan in het slechtste scenario. ‘Een zeer aanzienlijke afboeking van een groot deel van de portefeuille is niet uitgesloten’, schrijft hij aan de fondsdeelnemers. Hoeveel geld er overblijft wil hij niet zeggen.
Hoe kan het dat de beleggers nog minder terugzien dan de curator eerder dacht? Hij houdt het op voortschrijdend inzicht. ‘Van een aantal illiquide activa weten we inmiddels dat ze vrijwel waardeloos zijn.’ Daarbovenop verloor de curator een rechtszaak tegen Bond House, waarmee hij probeerde meer informatie los te peuteren over de miljoenen die het fonds in dit Luxemburgse vehikel heeft gestoken. ‘Daardoor werden de vooruitzichten nog slechter.’
De AFM is van plan de rechtbank toestemming te vragen het fonds gerechtelijk te vereffenen. Het duurt waarschijnlijk nog enkele jaren voordat dit is afgerond.
Copyright: Het Financieele Dagblad, 15 maart 2019