Op 8 november kiezen de Amerikanen wie de 45ste president van de Verenigde Staten wordt. Het politieke proces en de beleidsrichting van de uiteindelijke winnaar worden grote invloed op de beurzen toegedicht.
De zogenaamde ‘presidentiële verkiezingscyclus’ werd voor het eerst in de jaren zestig beschreven. En net als anomalieën als het januari-effect kan het beleggers houvast geven over wat ze de komende maanden kunnen verwachten.
Presidentiële cyclus
De algemene verklaring voor de presidentiële cyclus is dat de beleidsbepalende politici ervoor willen zorgen dat ze aan de macht blijven. Ze zijn daarom geneigd in campagnetijd de fiscale teugels wat te laten vieren, om ze later weer aan te trekken.
Een sprekend voorbeeld was de verkiezingsbelofte van George Bush Sr. eind jaren tachtig dat de belastingen onder zijn bewind niet omhoog zouden gaan. Al vrij snel na zijn aanstelling brak hij met deze woorden.
Over het algemeen zijn verkiezingsjaren dan ook positieve jaren voor de koersen op Wall Street. Sinds 1928 bedraagt het rendement op Amerikaanse aandelen in verkiezingsjaren 7,5 procent. De S&P 500 index staat voor dit jaar al een kleine 7 procent in de plus.
Maar 2016 is geen typisch verkiezingsjaar. Barack Obama sluit dit jaar zijn tweede termijn af en zal daarom niet herkiesbaar zijn. Dit gegeven werkt doorgaans negatief uit voor de beurs. In het achtste jaar van een presidentschap leveren aandelen doorgaans een verlies op van 4 procent.
Dit jaar anders?
Deze statistiek is echter gebaseerd op slechts vier maal dat dit sinds 1928 is voorgekomen. Het gemiddelde wordt daarom zwaar omlaag getrokken door de tweede president Bush, George Jr., wiens laatste jaar samenviel met de kredietcrisis van 2008.
Een ander aspect is het beleid van centrale banken. De monetaire autoriteiten zijn momenteel hyperactief en interveniëren op grote schaal om de economische groei gaande te houden.
Hierbij speelt het vertrouwen van bedrijven, consumenten en beleggers een sterke rol. Fed-watchers zien het dan ook als zeer onwaarschijnlijk dat de Amerikaanse centrale bank in de aanloop naar de verkiezingen nog met een rentestap zal komen.
Clinton vs Trump
Daarnaast is het natuurlijk van belang wat het beleid van een nieuwe president concreet zal inhouden. De algemene indruk onder beleggers is dat de Republikeinse partij meer pro-business is. Maar de statistieken laten zien dat de beurs het onder de laatste Democratische presidenten juist goed deed.
De markten lijken op dit moment de Democratische Hillary Clinton te prefereren boven haar Republikeinse tegenstrever, Donald Trump. Stijgt haar populariteit in de peilingen dan wordt dat als goed nieuws ontvangen op de beurs.
Clinton wordt gezien als gematigder en voorspelbaarder, eigenschappen waar risico-averse beleggers van houden. Daarbij heeft met name Trump zich herhaaldelijk in protectionistische bewoordingen uitgelaten, wat niet goed is voor met name grote exportgerichte bedrijven.
Focus op sectoren
Sommige sectoren zouden echter ook negatieve effecten kunnen ondervinden van Clinton’s beleid. Een voorbeeld zijn farmaceutische bedrijven, die eerder al een tik kregen toen ze zei dat de kosten van medicijnen voor huishoudens omlaag moesten.
Daarentegen zouden aandelen verderop in de zorgsector een impuls kunnen krijgen, omdat de Democratische kandidaat collectieve regelingen wil uitbreiden, waarmee onder Obamacare een begin is gemaakt.
Trump staat hier lijnrecht tegenover. De Republikein verafschuwt Obamacare. Maar farmaceutische aandelen zouden een ‘relief rally’ kunnen ondergaan bij zijn verkiezing.