Een actief beheerd wereldwijd aandelenfonds dat over de lange termijn de markt verslaat? Grote kans dat het een hoge active share heeft, een geconcentreerde portefeuille en een lage turn-over.
Slechts een op de vier actief beheerde wereldwijde aandelenfondsen weet de benchmark na kosten te verslaan op vijfjaarsbasis. Maar van deze outperformers heeft bijna drie kwart een hoge active share.
Dat blijkt uit onderzoek Willis Towers Watson. Het adviesbureau roept institutionele beleggers op vaker de keuze op dergelijke fondsen te laten vallen omdat ze daarmee de kans om de markt te verslaan vergroten, ook met het oog op hun verplichtingen de lage rendementen die de komende jaren verwacht worden.
Onderzoek
In het onderzoek zijn de 977 wereldwijde aandelenfondsen uit de eVestment-database meegenomen. Daarvan wisten over de afgelopen vijf jaar tot en met maart 2016 slechts 256 fondsen de benchmark te verslaan, de MSCI World, net dividend in dollars.
Willis Towers Watson nam deze 256 outperformers vervolgens nader onder de loep. Wat blijkt? 72 procent hanteert een beleggingsaanpak waarbij een hoge active share wordt nagestreefd en de aandelen bovendien relatief lang in de portefeuille worden aangehouden.
Active share is een maatstaf voor hoeveel een fonds afwijkt van de benchmark. Dat kan door aandelen te over- en onderwegen of te beleggen in aandelen die niet in de benchmark zitten. Een active share van 80 procent of meer wordt in de regel gezien als ‘hoog’.
Als het minder 60 procent is, wordt gesproken van een indexhugger. Van deze groep wist slechts 7 procent de index waartegen ze hun resultaat afzetten te verslaan.

Volgens hoofd beleggingsonderzoek Mark Brugner van het adviesbureau in Azië-Pacific is het ‘ongelooflijk uitdagend‘ voor institutionele beleggers om een asset manager te vinden die een rendement na kosten weet te behalen dat hoger is dan de benchmark over een periode van vijf jaar of meer.
‘Door nader te kijken naar de karakteristieken van outperformers konden we de succesfactoren van de winnaars identificeren. In het algemeen zijn de long-only portfolio’s zeer actief en zeer geconcentreerd met een relatief lage turn-over.’
Cremers
Het onderzoek van Willis Towers Watson bevestigt de bevinding uit 2009 van de Nederlander Martijn Cremers, destijds verbonden aan de Yale School of Management, en zijn coauteur Antti Petajisto dat een hoge active share de kans op het verslaan van de benchmark aanzienlijk vergroot.
In een interview met Fondsnieuws voegde hij er onlangs aan toe dat een manager vanzelfsprekend ook ‘skill’ moet hebben, standvastig en geduldig moet zijn en een beleggingsuniversum tot zijn beschikking moet hebben dat voldoende groot is.
Meer achtergronden op Fondsnieuws: