San Lie, die afgelopen zomer afscheid nam van Morningstar en met zijn gezin verhuisde naar Qatar, stuurt “een postkaart” uit het vorstendom waar zijn vrouw ambassadeur werd. ‘De producten zijn hier vaak “highly leveraged”.’
‘Een regelrechte cultuurshock was onze verhuizing van het overgeorganiseerde Nederland naar een land dat in meerdere opzichten nog in opbouw en ontwikkeling is: Qatar. Een land dat veel mensen zullen kennen vanwege het WK voetbal dat er in 2022 zal plaatsvinden, maar dat waarschijnlijk maar weinigen in één keer op de kaart weten aan te wijzen.
Qatar kende een periode van bittere armoede na de instorting van de parelmarkt, tot de jaren 30 van de vorige eeuw de belangrijkste inkomstenbron van het land. Maar sinds de vondst van olie en gas heeft het zich ontwikkeld tot een van de rijkste landen ter wereld. Het is fascinerend om te zien hoe de hoofdstad Doha in korte tijd is getransformeerd van een grote zandvlakte tot een hypermodern ogende stad vol wolkenkrabbers.
Diplomatieke immuniteit
Naast de compleet andere mentaliteit als gevolg van de overwegend Arabisch-Aziatische mengelmoes, is voor mij een grote verandering dat ik hier – als gevolg van het werk van mijn echtgenote – diplomatieke immuniteit heb en daardoor officieel niet mag werken. Omdat ik toch ook zelf professioneel bezig wil blijven, richt ik mij met mijn eigen consul- tancybedrijf vooral op de omringende landen in de Golfregio. Daarnaast heb ik mijn naam verbonden aan het in Rotterdam gevestigde mesofinancieringsplatform Lendahand.
Wat opvalt in deze regio is de grote diversiteit tussen de landen. De afhankelijkheid van de olieprijs is groot, maar de mate waarin verschilt per land. Dubai heeft zich bijvoorbeeld al in een vroeg stadium gerealiseerd dat het de economie moest diversifiëren om minder afhankelijk te zijn van de olieprijs. Veel andere landen hebben ambitieuze langetermijnplannen om een dergelijke slag te maken. Zo investeert Qatar veel in onderwijs en zorg.
Markt vooral transactiegedreven
De beleggingsindustrie staat hier nog in de kinderschoenen. Portefeuilles zijn over het algemeen weinig gestructureerd. Mede als gevolg van de hoge omloop onder private bankers, die erg gevoelig zijn voor een beter aanbod bij de concurrent, is de markt vooral transactiegedreven. En, om aan de onrealistisch hoge verwachtingen van veel beleggers te voldoen, zijn de aangeboden producten vaak ook “highly leveraged”.
Opvallend is ook de voorliefde van beleggers hier voor direct vastgoed. Veel mensen vertellen met trots welke gebouwen zij bezitten: hotels, kantoren, winkelcentra, maar ook bewaakte wooncentra.
De markt voor beleggingsfondsen is nog weinig ontwikkeld. De meeste internationale fondshuizen zijn in de regio vertegenwoordigd, maar de interesse is beperkt. Het aantal regionale assetmanagers is niet groot. De zogenoemde shariafondsenrange is ook minder groot dan je wellicht zou verwachten. Veel van deze fondsen zijn ook vrij klein, met beheerde vermogens van pakweg 100 miljoen dollar. Dit komt mede door de uiteenlopende interpretatie van de sharia. Van één markt is hier duidelijk nog geen sprake.’
Fondsnieuws publiceert de komende periode in haar magazines telkens een ‘postkaart’ van Nederlanders die in den vreemde in de beleggingsindustrie werken. Heeft u suggesties voor bijdragen, mail dan naar redactie@fondsnieuws.nl