Fondsnieuws viert zijn tienjarige bestaan. Reden voor een feestje deze zomer. Vandaag deel 3: De meest markante beleggers van de afgelopen tien jaar aan het woord, met enkele herinneringen van redacteuren aan deze gesprekken.
John Bogle (foto), oprichter Vanguard: ‘Professioneel fondsbeheer is volksverlakkerij’
‘John Clifton “Jack” Bogle, de vader van het indexbeleggen, gaat nog dagelijks naar Vanguard, dat kantoor houdt op een paar uur rijden van New York City. De energie van Bogle, ondanks zijn zes hartaanvallen, is me het meeste bijgebleven, samen met bruine pantoffels aan zijn voeten.
Het mooist was de anekdote over zijn vader. Die had in de jaren twintig een miljoen dollar geërfd. Maar in de depressie verloor hij alles op de beurs. Het financiële trauma was vormend voor Bogle, vertelde hij bewogen. ‘Er is veel nep in deze wereld’, zei de oude wijze man over de wereld van het vermogensbeheer.
Niemand kan op een duurzame manier de beurs verslaan in verschillende achtereenvolgende marktcycli. Dat is niemand ooit gelukt en het zal niemand ook ooit lukken. Veertig jaar geleden lachte Wall Street hem uit. Nu is Vanguard de grootste vermogensbeheerder ter wereld.’
Larry Fink, topman BlackRock: ‘Langer leven-risico wordt zwaar onderschat’
‘De topman van BlackRock komt één keer per jaar naar Nederland en altijd werd het FD of de Telegraaf uitgekozen voor een interview. Toen dat weer het geval was, had ik daar zo de pest in dat ik Leen Meijaard, het toenmalige hoofd van het Nederlandse kantoor, heb gebeld: ‘Leen, Larry Fink wordt de nagel aan mijn doodskist. Waarom krijgen wij nooit de gelegenheid hem te interviewen, terwijl niemand de sector zo intensief volgt als wij?’
Bij de volgende gelegenheid dat Fink in het land was, had Meijaard het geregeld. We ontmoetten elkaar in Figi in Zeist. Fink legde twee telefoons op tafel: een Blackberry en een type mobiele telefoon die ik nog nooit had gezien. Die eerste hoorde je regelmatig zoemen, maar pakte hij nooit op, die tweede telefoon lichtte één keer op. Hij pakte deze meteen op en wees ondertussen met ijn wijsvinger dwingend naar mij dat ik de opnamerecorder moest uitzetten: ‘Good afternoon, mister president. Wilt u langskomen? Natuurlijk, mister president, ik maak mijn agenda en die van mijn naaste collegae meteen leeg.’
Mark Mobius, EM-belegger Franklin Templeton: ‘Het feest is nog maar halverwege’
‘Mark Mobius is een begenadigd belegger. Een verschijning. Hij steekt zichzelf in witte tropenpakken. Een wereldburger ook. Via je zijn personal assistant kreeg je een telefoonnummer dat je kon bellen. De ene keer was dat Hawai, dan weer dan kon je een Skypegesprek met hem voeren in Singapore of Hong Kong. We hadden soms wel twijfels hoe actief hij nog was als belegger, hij leek ons meer de spreekbuis. Maar daarin was hij ook heel goed. Hij kon rake dingen zeggen, zo verklaarde hij eind februari 2009 dat je nú moest instappen. Zo’n historische kans kreeg je volgens hem nooit meer. De geschiedenis gaf hem 100 procent gelijk.
‘Wat me ook van hem is bijgebleven dat hij bij zijn bezoek aan Amsterdam vroeg naar fietsroutes in en rond de stad. Ik heb hem een keer een tochtje langs Durgerdam aanbevolen. Achteraf liet deze fitte zeventiger weten hoe goed hem dat bevallen was.’
Jeremy Grantham, oprichter GMO: ‘Fed zet belegger aan tot speculatie’
‘Jeremy Grantham, de grand old man van de Amerikaanse beleggingswereld; de man die zweert bij de ‘reversion to the mean’, ontmoette ik op de Zuidas. Zacht sprekende stem, een beetje grootvaderlijk, maar met uitgesproken opvattingen. Toen we afscheid namen, zag ik dat hij op bergschoenen liep en een rugzak over zijn schouders trok. Ik stelde me voor hoe hij achter de Zuidas zo de heuvels van de Apalachen in Virginia zou oplopen voor een lange wandeling.’
Pim van Vliet, hoofd quant-team Robeco: ‘Risicobeheer vervangt rendementsdenken’
‘Pim van Vliet is van de nieuwe generatie: wetenschappelijke achtergrond, gepromoveerd. Geboren in een Zuidhollands dorp. Hij is van het type ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’, maar ondertussen verricht hij grootste daden. Hij kwam in 2005 naar Robeco als onderzoeker en zette vanaf 2010 smart beta als belegger op de kaart. Zowel een beleggings- als een ongekend commercieel succes, een pijler onder het Rotterdamse fondshuis. Een quant-belegger, professioneel in hart en nieren. Legt het zo kraakhelder uit, dat je na afloop denkt dat je dat quant-beleggen ook zelf wel kan.’
Marc Faber, van alle markten thuis: ‘Investeer in een huis’
‘Marc Faber, bijgenaamd “Dr Doom”, grossierde in voorspellingen. Veel daarvan kwamen niet uit. Maar in 2013 had hij een tip voor jongeren, zo vertrouwde hij me toe na afloop van zijn presentie in Amsterdam. Maar voor het zover was, had hij de mensen achter de schermen tot wanhoop gedreven door een uitgebreide stadswandeling te maken en daarbij zijn telefoon uit te zetten. Niemand wist waar hij uithing en of hij wel de tijd in de gaten hield. Een paar minuten voor aanvang dook hij uit het niets op, relaxed, alsof hij even op de binnenplaats had staan roken. Iets wat hij tussen de presentatie en het interview ook ging doen.
Toen hij vervolgens in een bijkamertje van het West-Indisch Huis in een fauteuil plaatsnam, keek hij me indringend aan en gaf me een ongevraagd persoonlijk advies: “Weet je wat een interessante belegging is? Koop een huis. Dat behoudt zijn waarde voor als de bubbel uiteindelijk knapt. Het kan je bovendien niet worden afgepakt door communisten”.’
Joop Witteveen, Kempen Orange Fund: ‘De passie voor beleggen’
‘Joop Witteveen is zo’n andere fine fleur van de Nederlandse beleggingswereld. Een stockpicker pur sang, zachtmoedig als het kan, koppig als het moet. En het moet als het belang van de beleggende klanten in het geding is. Witteveen heeft niet een kast, maar een huis vol prijzen. Al jarenlang grossiert hij met zijn fonds in Nederlandse mid cap bedrijven in prijzen. Hij koketteert er ook mee, zoals die ene keer in Amsterdam bij de uitreiking van weer een Morningstar-Award. Toen kwam hij met een oranje hoedje de prijs in ontvangst nemen en stak hij een ballorig praatje af.’
Antony Bolton, Fidelity Special Situations Fund: ‘De “bear market” is bijna over’
‘Dat eerste gesprek is van lang geleden. Antony Bolton was toen net gestopt met zijn fonds. Hij was een levende legende, had ruim 30 jaar achtereen de index achtereen verslagen. Een mooie stem, uitgewogen opvattingen, vol van ervaring en kennis. Later ging hij in China beleggen. Alleen op basis van zijn naam en faam trok hij tientallen miljoenen aan voor zijn China-fonds. Hij stak er ook veel geld van zichzelf in. Een echte vent. Maar hij bleek niet op water te kunnen lopen. Het China-avontuur werd een flop, geld bleek ondermeer te zijn belegd in fraudende bedrijven. Bolton ging via de achterdeur af. Jammer, voor de geschiedschrijving is niets belangrijker dan te weten wanneer de tijd van gaan is gekomen.’
Michael Hasenstab, obligatiebelegger Franklin Templeton: ‘Ik ontvlucht Europa om het populisme’
‘Het is één van de grootste obligatiebeleggers ter wereld, vooral gericht op opkomende markten. Op enig moment werd hij de nieuwe ‘Bill Gross’ van de markt genoemd. Tientallen miljarden beheert hij. Is er niet vies van om ogenschijnlijk risicovolle trades te doen. Maar hij kende ook mindere perioden: opkomende landen zijn nu eenmaal de speelbal van de grote wereldpolitiek en vooral ook van de dollarhegemonie van de Verenigde Staten. Een beetje saaie man, altijd goed in het pak, kapsel altijd ‘klaar’ voor een televisie-optreden. Laat zich nooit verleiden tot uitspraken waar hij later spijt van krijgt. Maar tegelijkertijd ook zeer toegankelijk, zoals de laatste keer toen we elkaar troffen in een grand café op de Grote Markt in Brussel.’
Rolf Stout, fondsmanager Fortis Obam: ‘Ik verander de weging niet’
‘De beheerder van het Fortis Obam-fonds was in 2007 de ongekroonde koning van de Nederlandse beleggingswereld. Het FD vroeg hem hoe het is een beleggingsgoeroe te zijn. Stout reageerde ongemakkelijk. Voor zo’n vraag was hij veel te bescheiden. In 2008 ging het helemaal mis: zijn fonds ging pakweg 50 procent onderuit, het beheerde vermogen halveerde. Stout’s fonds had meer de trekken van een emerging market-, dan van een wereldaandelenfonds. We gingen in het laatste kwart van 2008 bij hem op bezoek. Stout was zwaar aangeslagen. Toch zei hij de uitgesproken weging van zijn fonds niet te willen veranderen, terwijl we de verhuisdozen in zijn kamer zagen staan. Dat was toeval, maar toch: de koersval van 2008 zou zijn carrière in de knop breken.’
Richard Woolnough, obligatiebelegger M&G: ‘Monetair beleid ECB zal Europa er bovenop helpen’
‘Obligatiebelegger Richard Woolnough van M&G reageerde in dit interview op het beleid van de ECB. Hij stelde dat de markt de pessimistisch is over de uitwerking ervan, en dat de angst voor deflatie en een implosie van de Europese economie overtrokken zijn, waar hij gelijk in bleek te hebben. Sterallures zijn deze stermanager overigens onbekend. Gekleed in een spijkerbroek en met schijnbaar lichte tegenzin deed de manager zijn verhaal. Ik luisterde naar hem, al was hij soms moeilijk te volgen. Hij deed ogenschijnlijk liever in zijn eigen bubbel nieuwe marktinzichten op dan dat hij ze deelde.’
Nassim Taleb, wetenschapper, auteur en belegger: ‘Belegger, focus je op de correlatie’
Deze interviews maken onderdeel uit van het FN Premium-abonnement, maar zijn ter viering van het tienjarig bestaan van Fondsnieuws opengesteld. Het platform werd 10 juli 2008 opgericht. De website ging op 28 augustus live. Twee weken later - op maandag 15 september - volgde met de ondergang van Lehman Brothers de beurscrisis.
Bekijk het dossier: Tien jaar Fondsnieuws: 2008 - 2018