Er steken steeds meer Belgische onafhankelijke vermogensbeheerders met een eigengereide aanpak hun neus aan het venster, ook al wordt de marktomgeving er niet minder complex op. Waterloo Asset Management hoort in dit rijtje thuis. Volgens Frédéric Steinkuhler, hoofd investeringen binnen de groep, biedt de relatief kleine grootte van de fondsbeheerder een pak voordelen.
Waterloo AM zag het levenslicht in 2009 vlak na de wereldwijde financiële crisis en heeft zijn hoofdkantoor in de gelijknamige Waals-Brabantse gemeente. ‘De oprichting in dat jaar was geen toeval. De oprichters, toen actief als private bankers bij een grote Belgische financiële instelling, werden geconfronteerd met de kwetsbaarheden van het klassieke bankmodel. En de crisis maakte pijnlijk duidelijk hoe snel liquiditeit kon opdrogen en hoe interne belangen konden botsen met die van klanten,’ legt Steinkuhler uit.
Ze kozen er dan ook voor om een onafhankelijke vermogensbeheerder op te richten. ‘In geen geval zouden fouten van de financiële instelling zelf klanten in gevaar mogen brengen. Dat was het uitgangspunt’. Ze inspireerden zich vooral op de Britse en Zwitserse markten, waar er reeds vraag was ontstaan naar dergelijke spelers.
Voor Steinkuhler evolueert de markt vandaag duidelijk in de richting van zulke onafhankelijke vermogensbeheerders. ‘Beleggers zoeken immers steeds vaker naar transparantie, kostenbeheersing en spelers die daadwerkelijk actief beheren.’
‘Onze relatief beperkte omvang zien we als een strategische troef’
De vermogensbeheerder ziet het aantal klanten gestaag toenemen en mikt de komende jaren op een verdere versnelling van zijn activiteiten. Vandaag beheert het fondshuis 500 miljoen euro aan activa in zijn eigen fondsen en tegen 2030 wil Waterloo AM doorgroeien naar 1 miljard euro onder beheer.
Steinkuhler benadrukt dat de voorkeur uitgaat naar gecontroleerde groei. ‘We zouden sneller kunnen gaan, maar een te snelle expansie zou de kwaliteit van het beheer onder druk zetten.’
Discretionair beheer met eigen fondsen
De activiteiten van Waterloo AM zijn opgebouwd rond twee pijlers: discretionair vermogensbeheer en beleggingsoplossingen via eigen fondsen. ‘In plaats van één vlaggenschipfonds bieden we een reeks profielgebonden strategieën via ons fondsengamma aan, afgestemd op uiteenlopende risicoprofielen, van voorzichtig tot en met dynamisch. Die aanpak laat toe om portefeuilles nauwkeurig af te stemmen op de doelstellingen en risicobereidheid van cliënten, terwijl tegelijk schaalvoordelen worden gerealiseerd via de fondsenstructuur,’ benadrukt het hoofd van investeringen bij de groep.
Steinkuhler wijst erop dat de kwaliteit van het beheer de voorbije jaren al meermaals werd erkend. ‘Verschillende strategieën kregen een 5-sterrenrating van Morningstar, een maatstaf over hoe goed een strategie presteert in verhouding tot het risico dat wordt genomen. Ook een prijs van De Tijd/L’Echo voor het Waterloo Sicav Global Flexible-fonds geldt als externe erkenning.’
Compliance
Maar hoe moeilijk is het om zich als kleinere speler staande te houden, zeker nu de regelgeving almaar strikter wordt? Waar dat voor veel spelers een uitdaging vormt, beschouwt Waterloo AM regelgeving eerder als een structureel onderdeel van zijn businessmodel.
‘Vanaf de oprichting werd sterk geïnvesteerd in compliance, rapportering en governance. Die vroege focus werpt vandaag zijn vruchten af, nu regelgeving een steeds grotere rol speelt in het vertrouwen van beleggers.’
Volgens de beheerder dragen strikte toezichthouders in België en Luxemburg tevens bij aan de stabiliteit en geloofwaardigheid van het financiële systeem. ‘In die zin zien we regulering niet als een rem op groei, maar als een noodzakelijke voorwaarde voor duurzame ontwikkeling.’
En in een sector waar schaal vaak als voordeel wordt gezien, draait Frédéric Steinkuhler het argument om. ‘Onze relatief beperkte omvang zien we als een strategische troef. Het maakt het ons mogelijk om sneller beslissingen te nemen, selectiever te zijn in beleggingen en te focussen op onze sterkste overtuigingen. Die filosofie vertaalt zich in een actieve en flexibele aanpak, waarbij allocaties dynamisch worden aangepast in functie van marktomstandigheden. Het investeringscomité is daarenboven bewust klein gehouden, wat de reactiviteit verhoogt en interne discussies efficiënter maakt.’
Actieve allocatie
Een van de meest uitgesproken keuzes van Waterloo AM is de focus op liquide activa. Portefeuilles bestaan uit aandelen, obligaties en cash, aangevuld met beursgenoteerde instrumenten zoals ETF’s. Illiquide segmenten zoals private equity worden bewust vermeden. Volgens Steinkuhler brengen die activa bijkomende risico’s met zich mee op het vlak van transparantie, waardering en liquiditeit: factoren die moeilijk te rijmen zijn met een flexibel en reactief beheer.
‘We passen onze allocatie voortdurend aan op basis van waarderingen, de economische cyclus en de risico’s die we identificeren. Vandaag, met hogere rentevoeten en meer volatiliteit, moet je gewoon selectiever en dynamischer zijn dan pakweg tien jaar geleden. Diversificatie blijft cruciaal, zowel geografisch als over activaklassen. En kwaliteit moet altijd centraal blijven staan.’
Volatiliteit als opportuniteit
De financiële markten worden vandaag gekenmerkt door geopolitieke spanningen, inflatiedruk en onzekerheid over het monetaire beleid. Dat zorgt voor meer volatiliteit, maar volgens Steinkuhler hoeft dat geen nadeel te zijn. Integendeel. ‘We evolueren in een volatielere omgeving, maar voor een actieve beheerder creëert dat net opportuniteiten. Het komt erop aan dat je snel kan schakelen en je portefeuilles aanpast waar nodig.’
Volgens hem ligt daar net de meerwaarde van een kleinere, wendbare speler. Geopolitieke ontwikkelingen worden daarbij nauw opgevolgd, maar blijven volgens hem vooral een kortetermijnfactor. ‘Ze beïnvloeden de markten op korte termijn, maar zelden op lange termijn. Wij nemen ze mee in onze analyse, zonder onze discipline te verliezen.’
Op langere termijn blijven de fundamenten primeren. ‘Uiteindelijk zijn het economische groei en bedrijfswinsten die de richting bepalen.’ Voor beleggers blijft de boodschap dan ook onveranderd. ‘Blijf vooral belegd en houd vast aan een gedisciplineerde aanpak. De duurste fouten zijn vaak emotionele beslissingen, ingegeven door volatiliteit’, besluit hij.