Het kiezen van een portefeuille beleggingsfondsen is geen eenvoudige taak. Veel mensen hebben er geen zin in en kiezen voor een modelportefeuille van de huisleverancier. In zo’n portefeuille zijn alle keuzes al gemaakt.
Veel Nederlandser zijn daarentegen eigenwijs en willen zelf hun keuzes maken. Dit pad is aantrekkelijk, maar tegelijkertijd geplaveid met valkuilen. Zelfs met veel kennis is het niet altijd eenvoudig om dit tot een goed einde te brengen.
Het begint al met de keuze tussen actief en passief. Passief is aantrekkelijk omdat het leidt to zeer gediversificeerde portefeuilles met lage kosten. Kortom, een goede start is een portefeuille met passieve fondsen.
Duizenden passieve fondsen
Maar er zijn inmiddels duizenden passieve fondsen. De selectie van passieve fondsen is niet echt passief te noemen. Moet je als belegger proberen om de gehele wereldaandelenwereld te coveren? Ik denk het wel, maar het is gemakkelijk om tot andere keuzes te komen.
Een goed begin is bijvoorbeeld de MSCI World Index, aan te vullen met de MSCI Emerging Stock Markets en MSCI World Small Cap. Bij elkaar hebben deze indices een exposure op meer dan 6.500 aandelen, en samen een marktkapitalisatie van 70 procent van het wereld totaal.
De gewichten in de portefeuille moeten wel overeenkomen met de marktkapitalisaties van de onderliggende indices.
Actieve keuze
De resterende 30 procent zal moeilijker om in te vullen zijn, en de kosten zullen behoorlijjk de pan uit rijzen. Ik laat het maar zitten. Hoe dan ook, deze keuze is een actieve keuze. Ik besluit om een fors deel van de markt uit te sluiten, en mogelijk zitten in dit deel de successen van de toekomst.
De praktische belegger heeft echter maar beperkt tijd, en buigt zich al snel over de vraag hoe MSCI indices in te kopen. Via een klassiek beleggingsfonds (bijvoorbeeld Vanguard) of via een ETF (bijvoorbeeld iShares).
Een beleggingsfonds lijkt goedkoper, maar een ETF kun je weer sneller verkopen. Als passieve belegger ben je dan misschien wat minder in snelheid geïnteresseerd, dus dan maar een beleggingsfonds.
Snel een beleggingsrekening openen. Druk op de ‘koop’-knop en hupsakee, de portefeuille is gevuld.
Onderhoud
Het volgende probleem is onderhoud. Je moet er wel zorgen dat de portefeuille ook ‘echt’ passief blijft. Kortom, bij stortingen en onttrekking wel even kijken of de verhoudigen in lijn blijven met de marktkapitalisaties van de verschillende indices. Voor je het weet heb je een zware tilt naar small caps.
Trouwens ook zonder transacties kunnen de gewichten uit de pas gaan lopen. Het is een goed idee om tenminste één keer per half jaar naar de portefeuille te kijken.
Het is goed mogelijk om zelf een passieve portefeuille te maken en bij te houden. Het is een beetje saai, het vergt zelfdiscipline maar tegelijkertijd is het goed om het zelf te doen. Je weet wat je hebt en wat er speelt. Tegelijkertijd begrijp ik het helemaal als u besluit toch maar een modelportefeuille aan te schaffen.
Auke Plantinga is universitair hoofddocent aan de faculteit economie en bedrijfskunde van de Rijksuniversiteit Groningen.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.