Opinie

Veel beleggers stellen zich vandaag de vraag welke actie ze moeten ondernemen tijdens het Midden-Oostenconflict. Wat is een verstandige strategie gezien de oorlog, de stijgende energieprijzen en de dreiging van stagflatie?

De wereld elektrificeerde al in hoog tempo. Maar twee ontwikkelingen zorgen ervoor dat dit proces nu in een stroomversnelling raakt die nog maar een paar jaar geleden ondenkbaar leek.

APG heeft zijn rendement voor 2025 gepubliceerd en dat was niet best. Nu staat vast dat elke belegger zo nu en dan flinke tegenwind zal ervaren, maar wat mij opvalt is dat deze pensioenbelegger vrijwel geen wind van voren krijgt. Terwijl de reden voor het achterblijven toch verdacht veel lijkt op kuddegedrag, wat haaks staat op de wens om een actiever beleggingsbeleid te voeren.

De oorlog tegen Iran duurt inmiddels een maand en de gevolgen tekenen zich in snel tempo af. Het conflict is gestart als een Amerikaans-Israëlische operatie gericht tegen het Iraanse nucleaire programma en het regime in Teheran. Maar terwijl de Verenigde Staten en Israël de bommen werpen, incasseert Europa de zwaarste economische klappen.

Door de militaire acties in het Midden-Oosten zijn de energieprijzen fors gestegen en krijgt de inflatie een impuls. De vergelijking met 2021/22 dringt zich op. Hoe reageert de ECB?

Als er iets is dat de beleggingswereld kenmerkt, dan is het dat die vol zit met clichés, papegaaien en een enorme tegenzin als het gaat om verandering. Het is soms lachwekkend hoe beursexperts twintig jaar lang dezelfde oneliners produceren of je bedelven onder hun ‘beurswijsheden’.

Trouwe lezers van deze column weten dat ik me grote zorgen maak over de verpolitisering van de Europese Centrale Bank (ECB). Lessen uit de monetaire historie en stapels wetenschappelijk onderzoek ondersteunen die zorg: we weten dat een centrale bank die luistert naar wat politici willen, slecht nieuws is.

Energie en voedsel worden veel duurder. Italië en Polen pleiten al voor opschorting van de ‘carbon credits’ die bedrijven moeten kopen voor elke ton CO2 die ze uitstoten. Zo’n maatregel werkt aan de aanbodkant van de economie.

Zelf vind ik er geen woorden meer voor. Een opeenstapeling van blunders op economisch, financieel en militair vlak overstijgt het gebruikelijke begrippenkader. Op zulke momenten kun je alleen nog terecht bij de moderne profeten, die met hun teksten een andere dimensie weten te raken.

Nood breekt wet, maar zij breekt ook bestaande patronen, paradigma’s en zorgt voor innovatie. Noodzaak is immers de moeder van de uitvinding. Niet uit overvloed of nieuwsgierigheid, maar door omstandigheden waardoor uitstel niet mogelijk is.