Opinie

In de aanloop naar de senaatsverkiezingen later dit jaar maakt een presidentskandidaat rare sprongen. Nadat eerst even een president van een, op papier dan, soevereine staat werd weggeplukt en Groenland, eveneens op papier, zowat werd geannexeerd, moest ook de voorzitter van de Amerikaanse centrale bank eraan geloven.

Zelden vloeide er wereldwijd zóveel geld terug naar aandeelhouders via aandeleninkoop als in 2025. En dat terwijl duurzaamheidsdoelen door menig bedrijf werd teruggeschroefd. De boodschap is pijnlijk helder: shareholders first, sustainability second. Tegen alle verwachtingen in is het Trump die laat zien dat dit ook anders kan.

De productclassificatie in de herziene SFDR kent geen ‘shades of green’. Dat is jammer, want juist dergelijke labels maken de keuzemogelijkheden voor beleggers duidelijker.

Het ministerie van Justitie in de VS heeft een strafrechtelijk onderzoek geopend naar Fed-voorzitter Jerome Powell. Officieel gaat het over ‘de renovatie van kantoorpanden’ in Washington, maar niemand is zo naïef om dat te geloven.

De consensus rekent ook dit jaar op een zwakkere dollar, wijzend op hoge Amerikaanse schulden, begrotingstekorten en geopolitieke risico’s. Vorig jaar leek die visie te kloppen. Maar wie naar de onderliggende fundamenten kijkt, ziet een ander verhaal: versnellende productiviteitsgroei in de VS maakt een sterkere dollar in 2026 juist aannemelijk.

Passief beleggen bestaat niet. Het is een geruststellend sprookje dat we onszelf vertellen, terwijl we massaal dezelfde knoppen indrukken.

Vijf jaar geleden kreeg ik de vraag of ik over de verhouding tussen markt en staat een maandelijkse column wilde schrijven voor wat toen nog Fondsnieuws heette. Ik heb het vijf jaar met veel plezier gedaan en eind vorig jaar bedacht dat het fijn is om te stoppen terwijl het nog leuk is om te doen. Dit is dus mijn laatste column voor Investment Officer.

Een nieuw jaar, een nieuwe ronde. Elk jaar kijk ik begin januari weer vol verwondering en verwarring naar de verwachtingen voor aandelen van de grote financiële huizen. En dan vooral naar de geprojecteerde rendementen, die steevast pal tegen het langetermijngemiddelde aanliggen. Daarvan weet je namelijk vrijwel zeker dat ze niet uitkomen.

In deze snel veranderende tijden kan het nuttig zijn midden alle ruis enkele referentiepunten te hebben ter oriëntatie. Welke financiële statistiek gaan onze columnisten dit jaar nauwlettend in de gaten houden?

Wat als AI niet een substituut is voor arbeid, maar een complement? In de medische sector gaat AI helpen om medicaties en behandelingen niet meer alleen af te stemmen op leeftijd en gewicht van de patiënt maar op veel meer karakteristieken. Met AI als een complement voor arbeid kan de opgaande trend in de beurs langer doorzetten. Sommige analisten zien zelfs een lange opgaande golf die doet denken aan de Kondratiev-cyclus.