Beleggers in aandelen worden geacht een lange horizon te hebben. Wanneer men echter een blik werpt op de portefeuille van de gemiddelde belegger, dan worden aandelen regelmatig gekocht en verkocht.
Met name actieve beleggers kunnen hun posities soms weer erg snel van de hand doen.
De snelheid van handelen suggereert dat beleggers veel weten van de onderliggende markten, waardoor de portefeuille vaak en snel moet worden bijgestuurd.
De realiteit is dat beleggers weinig blijk geven van dergelijke kennis. Hoe meer beleggers handelen, hoe korter zij individuele aandelen in hun bezit houden en hoe minder ze verdienen.
Ongeduldige beleggers
De aanwezigheid van ongeduldige beleggers die posities relatief kort aandoen, doet geen recht aan de gedachte dat aandeelhouders vanuit een langetermijnvisie en een zekere betrokkenheid zouden moeten beleggen. Een onderneming met ongeduldige aandeelhouders is bijna wel gedwongen om ook een kortetermijnbeleid te hanteren.
Op de aandeelhoudersvergadering wordt de ondernemingsleiding geacht verantwoording af te leggen over het gevoerde beleid, maar de kwaliteit van deze verantwoording komt onder druk te staan indien er ieder jaar een nieuwe groep aandeelhouders aanwezig is.
Het is daarom jammer dat beursgenoteerde ondernemingen nog weinig doen aan het vergroten van de loyaliteit van aandeelhouders.
Op zoek naar loyaliteit
Het initiatief van DSM om een hoger dividend uit te keren aan loyale aandeelhouders werd nooit uitgevoerd. Beleggers zouden er geen trek in hebben.
Dat wil zeggen, de veel handelende beleggers hebben er geen trek in, want zij zullen dus genoegen moeten nemen met een lager dividend.
Voor de langetermijnbelegger zouden zulke aandelen een uitkomst zijn. Zij krijgen een hoger rendement en de koersen van aandelen zullen er stabieler door worden, omdat de invloed van hypernerveuze beleggers die handelen op schijninformatie wordt verkleind. Meer rendement en minder risico.
Loyaliteitsdividend
Vooralsnog lijkt het loyaliteitsdividend een utopie. Waarom, is mij niet helemaal niet duidelijk. Net zo min als het mij duidelijk is waarom een trouwe lezer van een landelijk dagblad geen korting krijgt op zijn abonnement.
Integendeel, het gemiddelde dagblad schermt juist met kortingen om nieuwe lezers binnen te halen. Zo ontstaat er een groep van opportunistische krantenlezers, die steeds van krant wisselen om minder te hoeven betalen terwijl de steeds maar voortdurende marketinginspanning de uitgever ook het nodige moet kosten.
Buy-and-hold strategie
Loyaliteit wordt niet beloond in de vorm van lagere prijzen maar doordat de loyale krantenlezer niets meer hoeft te doen behalve zijn rekening te betalen om zijn krant te blijven ontvangen.
De loyale aandeelhouder wint waarschijnlijk al door een buy-and-holdstrategie voor de lange termijn te volgen, en heeft geen extra aanmoediging nodig zoals loyaliteitsdividend. Toch blijf ik het een goed idee vinden.
Auke Plantinga is universitair hoofddocent aan de faculteit economie en bedrijfskunde van de Rijksuniversiteit Groningen.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.