Laat ik beginnen met iets controversieels: niet de verkoopcijfers, maar het kunnen voldoen aan regels en verwachtingen op milieugebied zal het succes van autofabrikanten in de toekomst bepalen. De waarde van automerken zal daarmee tegenstrijdig genoeg gaan samenvallen met milieueisen. En dat is een goede zaak.
Ons klimaat verandert. Gelukkig voor beleggers wordt hier iets tegen ondernomen. Er komen meer en meer milieuregels. Als er één groep fabrikanten is die zucht en steunt onder de strengere milieu-eisen, dan is het wel die van de autoproducenten. Maatregelen in Europa, boetes opgelegd in de VS of in China: ze kunnen allemaal tot een behoorlijke rekening voor deze fabrikanten leiden.
Als je de broeikasgasemissies over de hele levensduur van de auto optelt valt er iets op: de productie van een auto kost slechts eenmalig redelijk wat energie. De robots in de autofabriek bewegen niet op zonnekracht en het verschepen van een auto van de fabriek in Detroit of Shanghai naar Rotterdam kost ook energie. Maar dit valt in het niet als je het vergelijkt met de energie die je gebruikt om de auto rijdend te houden. Dat is ook waarom brandstofverbruik het belangrijkste punt is geworden bij het beoordelen of een auto wel of niet toekomstbestendig is. Met andere woorden, of het model niet wordt ‘ingehaald’ door een nog zuinigere auto.
Toekomstbestendigheid
Het is dus als belegger belangrijk om te weten of een producent tijd en geld steekt in het ontwikkelen van zuinigere modellen. Hiermee meet je indirect de toekomstbestendigheid van het merk en daarmee de investering. Olie en gas zijn steeds moeilijker te vinden, en andere fossiele brandstoffen hebben een grotere impact op het milieu. Dit terwijl onze elektrische energievoorziening naar verwachting juist duurzamer wordt. Het gat tussen de voetafdruk van een auto met een verbrandingsmotor en een elektrisch aangedreven auto wordt daarmee in de toekomst steeds groter.
Kortom, beleggers zouden bij het beoordelen van bedrijven in de autosector moeten letten op thema’s die direct van invloed zijn op de duurzaamheid van de gemaakte auto en van de productie daarvan. Daarbij is het mogelijk om te controleren of autobedrijven inderdaad in de juiste, duurzame, hoek zitten.
Een instelling die zich richt op het inzichtelijk maken van uitstoot van broeikasgassen van bedrijven en sectoren is het CDP. Het maakte bekend welke autoproducenten wereldwijd goed gepresteerd hebben op het gebied van broeikasgasuitstoot. Een paar conclusies op een rij: Renault maakt lichte, kleine auto’s met ook nog enkele betaalbare, elektrische modellen. De case Fiat toont aan dat de selectie niet zwart-wit is, maar vaak ook grijstinten bevat.
Fiat zelf doet het fantastisch, met zeer zuinige auto’s. Alleen maakt haar zusterbedrijf Chrysler enorme benzineslurpers. Niet in investeren dus, lijkt het devies: de optelsom is helaas weinig fraai. BMW steekt weer het meeste geld in haar R&D-afdeling op het gebied van verduurzaming. Ook daar weer een grijstint, enerzijds grote energieverslindende bakken, maar aan de andere kant is het bedrijf actief bezig met het zoeken naar verduurzaming.
Mijn oproep is om vanuit duurzaamheid én vanuit economisch perspectief te kiezen voor de meest-belovende duurzame autoproducenten. Ondanks de plannen van ons kabinet om de vergroening in de autobelastingplannen te versoberen. Mijn conclusie is dat zelfs bij beleggen op de korte termijn, de lange termijn plannen meegerekend moeten worden. Je wilt tenslotte niet de controle over je stuur verliezen.
Dennis van der Putten is hoofd verantwoord beleggen bij Actiam, voorheen SNS Asset Management.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.