De kredietcrisis heeft op veel fronten schade toegebracht op de financiële markten. Eén ervan zal ons waarschijnlijk nog een poos blijven plagen: deleveraging. Maar beleggers kunnen zich daartegen wapenen (waarover later meer): eerst eens kijken hoe dit probleem is ontstaan.
Vóór de kredietcrisis hadden we te maken met het tegenovergestelde: namelijk juist meer leverage, of eigenlijk teveel leverage.
Banken en beleggers waren maar wat bereid om geld te verstrekken aan hedgefondsen, vastgoedbeleggers, beursovernames en ook aan particulieren die een mooi huis aan de Spaanse costa’s wilden scoren.
Langs de afgrond
Hoe zie je dat er teveel leverage in het financiële systeem wordt opgebouwd? Simpel gezegd: als alle dure restaurants volzitten met lachende makelaars en bankiers, als credit spreads zeer laag zijn ondanks de grote vraag naar krediet of als je neefje net een huis in Amsterdam heeft gekocht voor een bedrag van acht keer zijn jaarsalaris.
Na de crisis kwam de roep van overheden en toezichthouders om minder leverage. En banken die net langs de afgrond waren geslopen, gaven gehoor aan deze oproep. Geen geld meer voor wie dan ook is op dit moment het motto. Hier hebben met name de Westerse economieën en markten onder te lijden.
Leverage-cyclus
Nu is de leverage-cyclus net als de economie; op een gegeven moment bereik je het dieptepunt en is er weer ruimte voor nieuwe leningen en hogere leverage.
Als belegger kan je profiteren van deze cyclus door juist een omgekeerd beleid te voeren. Kan iedereen gemakkelijk geld lenen, blijven onroerend goed prijzen maar stijgen en groeit kredietverdeling met sprongen? Dan wordt het tijd om risico af te bouwen en de veiligste obligaties op te zoeken.
Maar in de huidige situatie liggen credit spreads nog historisch hoog en willen beleggers alleen maar AAA-obligaties.
Nu is dan ook het moment aangebroken om juist risico op te bouwen, omdat je daar nu wel voor wordt beloond. Naar mijn mening zouden zelfs pensioenfondsen gebruik moeten maken van hun kapitaal om risico-premies te ontvangen.
Kortlopende staatsleningen
Wat is er op tegen om credit default swaps te schrijven op een investment grade index? Of nog beter, een portefeuille van hoog dividend aandelen, gefinancierd met een lening tegen de huidige extreem lage marktente?
Eigenlijk doet de Nederlandse overheid (en vele andere overheden) niets anders dan met geleend geld beleggen. De aankoop van Fortis en ABN AMRO wordt met kortlopende staatsleningen tegen minder dan 1 procent gefinancierd.
Wat is er op tegen om pensioenfondsen een vergelijkbaar recht te geven? Op dit moment gebruiken pensioenfondsen leverage al om hun rentegat te dichten. Naar mijn mening zou leverage ook een instrument kunnen zijn om te profiteren van een herstel van aandelenbeurzen en creditmarkten.
Hendrik Jan Tuch is portefeuillemanager Staatsobligaties bij F&C Groep.
Na afloop van een majeure economische en financiële crisis is er altijd weer een herstel. Beleggers zouden ook in een crisis scherp moeten letten op dat herstel en zoeken naar kansen om hiervan te profiteren. In deze reeks columns geeft Tuch voorbeelden van dergelijke kansen en hoe deze kunnen worden herkend.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.