Met een olieprijs rond de 15 dollar en een alcoholist als president is het begrijpelijk dat in 1998 de markt het vertrouwen verloor in Russische assets.
Wat begon als de Aziëcrisis met de val van de Thaise bath in 1997 breidde zich uit over de wereld. Valuta’s met een vaste koppeling aan de dollar kwamen in de problemen omdat buitenlandse beleggers geld uit deze markten trokken.
Ook de Russische roebel werd getroffen zodat de Russische centrale bank genoodzaakt was roebels te kopen om de koppeling aan de dollar vast te houden en de korte rente op te schroeven tot boven 100 procent.
Obligatiemarkten
Uiteindelijk hadden deze maatregelen echter niet het beoogde effect. Vooral de Russische oligarchs, rijk geworden in het privatiseringsproces onder Gorbatjov, misbruikten de vaste koers versus de dollar om hun bezittingen over de grens te sluizen.
De crisis had ook zijn weerslag op de obligatiemarkten. In 1997 en begin 1998 had de Russische regering nog langlopende obligaties in d-marken en dollars bij internationale beleggers geplaatst. Het doel van deze obligaties was om de staatsschuld, die tot dat moment hoofdzakelijk uit korte leningen bestond, te verlengen.
Toch was de Russische regering in augustus 1998 genoodzaakt om de bestaande overheidsschuld in roebels te herstructureren. Beleggers waren niet meer bereid om de enorme schuld aan korte leningen door te rollen, waardoor Rusland gedwongen werd tot deze maatregel.
Grote kans
Uiteraard waren ook de langlopende obligaties genoteerd in D-marken en dollars getroffen. Beleggers dumpten hun Russische obligaties waardoor de koersen hiervan meer dan 90 procent daalden.
Toch bleek dit voor beleggers met een sterke maag juist een grote kans. Het was duidelijk dat de olieprijs niet eeuwig onder de 15 dollar zou blijven. Ook was het logisch dat na de herstructurering van de korte termijn leningen de Russische staat lucht kreeg om haar zaken op orde te stellen.
In de jaren erna herstelden de dollar en D-mark obligaties en kregen beleggers op de afloopdata de volledige nominale som terug. Een belegger met een goede neus voor koopjes had in enkele jaren een rendement van 1000 procent kunnen genereren.
Achtergestelde leningen
Een vergelijkbare situatie heeft zich in de afgelopen jaren voorgedaan in achtergestelde leningen uitgegeven door banken en verzekeraars.
Ook dit papier werd in de paniek van de financiële crisis overboord gegooid door veel beleggers en hier werd het geduld alsook inzicht van beleggers die toen instapten beloond met hoge rendementen nu deze obligaties grotendeels zijn hersteld.
Deze voorbeelden tonen aan dat een crisis tegelijk ook een kans is voor beleggers die bereid zijn om in een crisis risico op te bouwen. Griekse overheidsobligaties anyone?
Hendrik Jan Tuch is portefeuillemanager Staatsobligaties bij F&C Groep.
Na afloop van een majeure economische en financiële crisis is er altijd weer een herstel. Beleggers zouden ook in een crisis scherp moeten letten op dat herstel en zoeken naar kansen om hiervan te profiteren. In deze reeks columns geeft Tuch voorbeelden van dergelijke kansen en hoe deze kunnen worden herkend.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.