Voor aandelenmarkten is de zomer doorgaans vrij mistroostig, zoals ook in 2010 en 2011 bleek. Wordt 2012 een uitzondering op de regel?
Er zijn veel redenen te bedenken waarom dit weleens het geval zou kunnen zijn. Wie de huidige mondiale trends bekijkt, kan de hoger dan verwachte winsten, de solide balansen, de ‘share buy backs’ en de bedrijfsovernames niet ontgaan zijn. En dit tegen een achtergrond van heel redelijke waarderingen, zeker in relatie tot de lage rente.
En er is meer. De wereldeconomie laat nog steeds een respectabel cyclisch momentum zien, onder leiding van de opkomende markten, Japan, Duitsland en de VS. De meeste woningmarkten stabiliseren, waarbij zwakkere regio’s (zoals Nederland) een tegenwicht vinden in duidelijke gevallen van herstel. Hetzelfde kan worden gezegd van de werkgelegenheid, met meevallers in de VS en Duitsland.
Sentiment
Desondanks is het marktsentiment in april langzaam verslechterd. De vrees voor een oliecrisis of een harde landing in China lijkt weliswaar te zijn weggeëbd, maar nu spookt de eurocrisis weer door de hoofden van beleggers. En die herinneren zich nog heel goed dat het deze zelfde crisis was die in 2010 en 2011 de zomerdip veroorzaakte.
Landen als Spanje en Griekenland zouden de komende maanden opnieuw een acuut probleem kunnen gaan vormen. In een later stadium zouden ook Italië en Frankrijk een verstorende invloed kunnen gaan uitoefenen, gezien de inflexibiliteit van beide economieën en de noodzaak van (verdere) ingrijpende hervormingen.
Nu beleggers zich weer concentreren op de risico’s, is de vraag welke ontwikkelingen ervoor zouden kunnen zorgen dat de markten in de zomer verder stijgen.
Positieve verrassing
Gelet op de relatief lage waarderingen van dit moment kan alleen al het uitblijven van negatieve verrassingen een positieve verrassing vormen, zeker in de eurozone. Dat gezegd zijnde, blijft de kans op een stroom aan negatief nieuws over de eurozone in het huidige politieke klimaat groot.
Ervan uitgaande dat de mondiale aandelenmarkt ruwweg kan worden onderverdeeld in 20% financials, 50 procent cyclische sectoren en 30 procent defensieve sectoren, zijn voor een rally over het algemeen zowel de financials als de cyclische sectoren nodig, zoals we eerder dit jaar hebben gezien.
En daar ligt een probleem. De meest voor de hand liggende aanjager van de financials zou op dit moment een nieuwe ronde van kwantitatieve verruiming door de centrale banken zijn. Maar
omdat de balansen van westerse banken inmiddels goeddeels zijn gerepareerd, is dit alleen waarschijnlijk als het economische momentum, dat bepalend is voor de koersen van cyclicals, terugvalt. Een langdurige rally lijkt derhalve onwaarschijnlijk.
Concluderend verwachten we voor de zomerperiode een voortdurende wisselwerking tussen enerzijds redelijke mondiale groei en anderzijds zorgen over de eurozone. Een zijdelingse koersbeweging lijkt in dat kader het meest waarschijnlijk, met wat meer neerwaartse dan opwaartse risico’s.