Enigszins met verholen sarcasme berichtten de media begin deze maand dat ‘s werelds beste belegger Warren Buffett een minder beleggingsjaar had het afgelopen jaar. Het behaalde rendement was het laagst sinds het pak slaag in 2009.
De oppergoeroe had niet alleen te maken met minder inkomsten bij zijn spoorwegbedrijven (door de dalende grondstofprijzen) maar was ook sterk vertegenwoordigd in enkele aandelen die een bijzonder slecht jaar achter de rug hebben, zoals creditcardmaatschappij American Express (-24 procent dit jaar) en computergigant IBM (-13 procent). Het aandeel van Buffett zelf, Berkshire Hathaway, verloor in 2015 11 procent van zijn waarde.
Als beginnend, gevorderd of zelfs hyperactief belegger kent u natuurlijk de beleggingsfilosofie van Warren Buffett, het beste samen te vatten met ‘buy and hold’. Op het internet kunt u vele legendarische quotes van de man vinden die allen getuigen van gezond verstand, een flinke dosis achterdocht wat betreft adviseurs en hun kosten en een bepaalde mate van spreiding.
Wie mijn columns met enige regelmaat leest weet dat ik een groot voorstander ben van spreiding. Nu heb je spreiding en spreiding. Veel actieve beleggers, of fondsbeheerders, zijn het met mij eens dat spreiding een groot goed is, maar vinden het welletjes wanneer het vermogen over een stuk of tien aandelen verdeeld is.
Het argument daarachter is dat tien aandelen een mooie ‘span of control’ geeft, je op die manier goed kunt focussen op die aandelen (anders wordt het onoverzichtelijk) en men ervan overtuigd is dat men de ‘beste’ aandelen selecteert.
Maar keer op keer blijkt maar weer dat het spreiden over een beperkt aantal aandelen uiteindelijk minder rendement oplevert. En niet alleen minder rendement, maar ook veel meer risico. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat een portefeuille met slechts een stuk of tien aandelen ook een veel hogere volatiliteit kent.
En wanneer één van de tien bedrijven failliet gaat, heeft dat logischerwijs een enorme weerslag op het totale rendement. Bij een brede selectie van 25, 100 of zelfs 250 aandelen is dat risico veel kleiner.
Het niet verder spreiden dan een bepaald aantal aandelen geeft meer kans op een hoger rendement, maar even goed op een lager rendement. En het risico omlaag is hetgene wat vooral in de gaten gehouden moet worden. Ik wil hier uiteraard niet Warren Buffett de les lezen, want ik heb diep respect voor de man en zijn prestaties. Maar ook hij kan zich niet ontworstelen aan de wetten van de markt. En eerlijk gezegd, denk ik dat hij dat zelf ook wel weet. Want was het niet juist Warren Buffett die zijn erfgenamen adviseerde het te erven vermogen in ETF’s te beleggen? I rest my case.
Martijn Rozemuller is managing director en oprichter van Think ETF’s.