Beleggers in aandelen en beleggers in vastrentende waarden zijn uit een ander hout gesneden.
Aandelenmensen kijken graag naar de kansen: ‘dat aandeel zou wel kunnen verdubbelen’, terwijl obligatiebeleggers vooral naar de risico’s kijken: ‘we moeten in ieder geval zorgen dat we de hoofdsom terug krijgen’.
Aandelen zijn risicovoller en als beloning voor dat risico zouden aandelenbeleggers op lange termijn een hoger rendement moeten halen. Nu is dat de afgelopen 10 jaar niet zo geweest.
Bill Gross
Obligatiebeleggers willen dat maar al te graag laten horen. Zo ook de alfa-man van de obligatiebeleggers, Bill Gross.
Bill is de vastrentende belegger van Pimco en beheert een beleggingsfonds in obligaties met een omvang van maar liefst 250 miljard dollar. Hij is een orakel; wanneer hij spreekt, dan luistert iedereen.
Aandelencultus stervende
In zijn nieuwsbrief schijft hij: ‘De aandelencultus is stervende. Zoals de fel groene bladeren van de espenboom veranderen in rood en geel in de herfst van Colorado, zo zijn ook de verwachtingen van aandelen voor de lange termijn, of eigenlijk elke termijn, verkleurd’.
Hij constateert dat gedurende bepaalde periodes van tien jaren of zelfs meer, Amerikaanse staatsobligaties een beter rendement halen dan Amerikaanse aandelen. Maar in de toelichting moet Bill Gross toch ook constateren dat aandelen het op lange termijn meestal beter doen dan obligaties. Daar zingt Gross al weer een toontje lager.
Siegelconstante
In zijn nieuwsbrief vertelt Gross over de Siegel-constante. De Siegel-constante is afkomstig van Professor Jeremy Siegel (Wharton) die uitgerekend heeft dat aandelen reëel 6,5 tot 7 procent gemiddeld per jaar hebben gerendeerd over de afgelopen tweehonderd jaar. Dat is reëel, dus na aftrek van inflatie.
Bill beweert dat deze tijden nooit meer terug kunnen komen, omdat de groei van het bbp 3,5 procent is geweest. Aandelen kunnen niet harder groeien dan het bbp volgens Bill, want uiteindelijk bestaat het gehele bbp dan uit aandelen.
Aandelen hebben steun gehad van overheden (grote overheidstekorten) en van werknemers (het arbeidsaandeel in het nationaal inkomen is gedaald ten gunste van het winstaandeel). Dit gebeurt de komende honderd jaar niet weer.
Of zoals Bill schrijft: ‘de Siegel-constante van 6,6 procent reële toename per jaar is een historische freak die waarschijnlijk nooit meer terug gaat komen, waar het ons stervelingen betreft’.
Fout
Maar hier maakt Bill een fout. Hij gaat er ten onrechte van uit dat de 6,6 procent alleen uit koersstijging bestaat. Aandelenrendementen bestaan voor meer dan de helft uit dividend, de rest is koersstijging.
Het dividend wordt uitgekeerd en kan gebruikt worden voor andere investeringen, voor consumptie of voor het kopen van een grote boot. En daarom wordt het aandelen- of bedrijfsgedeelte niet steeds groter.
Met aandelen is 6,6 procent met herbelegging van dividend in reële termen wel degelijk haalbaar, ook de komende honderd jaar.
Aandelen
Dus ook voor obligatiebelegger Bill Gross geldt dat aandelen op lange termijn een beter resultaat halen dan obligaties. En dat is maar goed ook, want compensatie voor het hogere risico is wel op z’n plaats.
Mark Glazener is fondsmanager van het Robeco-fonds.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.