China groeit al jaren achtereen. Vanaf het begin van de jaren negentig tot en met de dag van vandaag ligt de Chinese groei tussen de 6 en 14 procent. Indrukwekkende cijfers.
En na toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie (WHO) vanaf het begin van dit millennium, heeft de groei aan de bovenkant van dit interval gelegen.
De exporten en de binnenlandse investeringen zijn de drijvende krachten achter deze groei. De Chinese yuan is vastgeklonken aan de Amerikaanse dollar op een ondergewaardeerde wisselkoers.
De yuan blijft goedkoop en daarmee ook de Chinese producten. De onderwaardering van de munt heeft tot gevolg dat de wereld wordt overspoeld door Chinese producten.
Dat brengt veel dollars in het laatje. De buitenlandse reserves van China groeien spectaculair, van 20 miljard dollar in 1994 tot 3.200 miljard dollar nu.
Chimerica
De symbiose tussen Amerika en China (door Niall Ferguson ‘Chimerica’ gedoopt, naar het mythologische meerkoppige monster Chimera) is vruchtbaar.
De VS consumeert, China produceert; de VS leent, China spaart. De relatie tussen China en de Verenigde Staten wordt ook wel eens aangeduid met de term: vendor financing.
Amerikanen sparen nauwelijks, maar kopen Chinese goederen. Door deze consumptiedrang ontstaat er een tekort op de handelsbalans.
Kunstmatig Laag
Het aanbod van dollars dat ontstaat als gevolg van het handelstekort van de Verenigde Staten wordt opgelost door China dat de US dollars koopt en de yuan verkoopt teneinde de waarde van de munt kunstmatig laag te houden.
Chinezen kopen ook massaal Amerikaanse overheidsobligaties waarmee het Amerikaanse spaartekort wordt opgevangen. De Amerikanen kunnen blijven consumeren, omdat niet zij maar de Chinezen de overheidsschuld opkopen. Zoals de Engelsen zeggen: so far, so good.
Maar in de afgelopen jaren zijn er haarscheurtjes ontstaan in de relatie. De Verenigde Staten vinden het handelstekort met China niet leuk, Amerikaanse banen gaan verloren door verplaatsing van productiecapaciteit naar China.
Schande
Amerikaanse politici schreeuwen moord en brand over de goedkope Chinese importen. De Minister van Financiën, Timothy Geitner, laat geen mogelijkheid voorbij gaan om schande te spreken over het kunstmatig drukken van de waarde van de yuan.
Maar ook de Chinezen zien gevaren. Het overgrote deel van hun besparingen zit in Amerikaans overheidspapier en tot overmaat van ramp hebben die Amerikanen nu ook nog eens verzonnen dat je die overheidsschuld ook monetair kan financieren. Wat is die dollar dan nog waard?
De Chinezen besluiten hun buitenlandse reserves meer te gaan spreiden, dat betekent minder aankoop van Amerikaanse obligaties. En de groei van het Chinese handelsoverschot neemt af. Er komen minder dollars China binnen.
Einde van een tijdperk
Chinezen hebben in het vierde kwartaal van 2011 Amerikaanse staatsobligaties verkocht: het einde van een tijdperk!
Als de Fed dan ook nog eens ophoudt met het opkopen van de eigen overheidsobligaties, welke kopers blijven er dan nog over? Minder vraag naar staatsobligaties betekent een hogere rente in de Verenigde Staten. Kopers moeten gelokt worden met een hogere rente en dat zal de groei niet helpen.
Mark Glazener is fondsmanager van het Robeco-fonds van Robeco.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.