Vorige week bezocht ik een conferentie in New York. De conferentie ging over de consument.
Bedrijven van diverse pluimage die hun waar direct aan de consument verkopen, presenteerden op deze conferentie.
Zo’n conferentie zit als volgt in elkaar: beleggers uit alle windstreken komen samen in een groot hotel, waar de organisator een aantal grote zalen heeft afgehuurd voor de groepspresentaties en een aantal hotelkamers voor de ‘one-on-ones’.
Over die laatste ontmoeting moet je niets verkeerds denken, hoewel de naam en locatie je op het verkeerde been kunnen zetten.
Gang van zaken
Een ‘one-on-one’ is een gesprek tussen een belegger en het management over de gang zaken binnen de onderneming.
De eerste groepspresentatie begint om 7.30 uur en valt veelal ten deel aan een groot en belangrijk bedrijf (Procter & Gamble of Target). Niet voor niets kiest de organisator voor zo’n groot bedrijf omdat anders de kans bestaat dat in hetzelfde hotel een aantal beleggers zich nog eens omdraait of nog even blijft liggen.
De grote zaal vult zich snel, maar loopt dan ook deels weer leeg. Net als tijdens de vakantie veel gasten hun handdoekje ‘s morgensvroeg snel op hun favoriete ligstoel leggen, ruimen een respectabel aantal beleggers een plaats voor zichzelf in door een laptop of een tas op een stoel te leggen om vervolgens uitgebreid koffie te gaan drinken in de foyer.
De presentaties worden gehouden door een CEO of CFO van de onderneming. Amerikanen staan bekend om hun goede presentatietechnieken, maar op zo’n conferentie komt dat niet altijd goed uit de verf.
‘Very excited’
Veel CEO’s lezen voor van papier en enkelen van een teleprompter (zo’n apparaat dat Obama ook gebruikt waarbij een de tekst op een scherm voorbij stroomt, onzichtbaar voor de toehoorder).
Amerikaanse CEO’s zijn veelal zeer positief of optimistisch over hun eigen bedrijf. Een tegenvaller wordt in woorden omgebogen in een kans. Een investering wordt altijd voorgesteld als een enorme mogelijkheid.
En CEO’s zijn vaak ‘very excited’. Zij denken dan niet aan de ‘one-on-ones’ die ze later op de dag nog hebben, maar aan een nieuwe activiteit of een overname.
Wat heb ik geleerd tijdens deze conferentie? Amerikanen zijn hard bezig hun huishoudboekje op orde te krijgen. Ze brengen in snel tempo hun consumentenkredieten terug.
Huzarenstukje
De daling in het consumentenkrediet is in de naoorlogse periode nog niet zo hoog geweest. En dat leidt tot minder bestedingen. Amerikaanse bedrijven reageren razendsnel.
Het aantal items in de winkels wordt teruggebracht. Niet dat je dat erg merkt want het assortiment was in veel gevallen te uitgebreid, een overdaad aan keuze. Vervolgens kan het personeel in de winkels verminderd worden en het werkkapitaal verlaagd worden.
Sommige bedrijven zien zelfs kans de kosten dalen sneller te laten dalen dan de omzet. Dat is een huzarenstukje!!
Op vrijdagmiddag na de conferentie ben ik gaan doen wat veel Amerikanen in deze tijd vergeten: shoppen. Maar dan wel met de harde euro’s op zak.
Mark Glazener is fondsmanager van het Robeco fonds.