Nederlandse fondsbeleggers hebben de neiging om dicht bij huis te beleggen, namelijk in fondsen gericht op Nederlandse bedrijven.
Dit is een verschijnsel dat binnen meerdere Europese landen speelt, zo beleggen Engelsen vooral in Engelse aandelenfondsen en Fransen vooral in Franse aandelenfondsen.
Niet voor niets zijn Europees georiënteerde aandelenfondsen goed voor de grootste vijver aan beheerd vermogen binnen de aandelencategorie. Hierin lijkt in 2007 echter een duidelijke verandering te zijn gekomen ten voordele van opkomende markten.
Opkomende markten
De financiële bladen staan immers vol van de rol die opkomende markten gaan spelen in de toekomst. Deze markten zijn in toenemende mate de motor van de wereldeconomie.
Of het nu gaat over vleesproductie, auto-industrie of luxe goederen maakt niet uit, als de middenklasse in India en China gaat groeien, dan komt er een enorme toename in de vraag naar deze producten.
Duizelingwekkende aantallen van benodigde grondstoffen zijn nodig om deze producten te fabriceren. Mooie verhalen om te horen en te vertellen maar in hoeverre en hoe snel heeft de fondsbelegger in Europa deze trend opgepakt en geld in deze regio geïnvesteerd?
In onderstaande grafiek zijn de cumulatieve netto geldstromen van aandelenproducten gericht op Amerika, Europa en emerging markets weergegeven. Wanneer de lijn in de grafiek omhoog gaat is er geldinstroom, als de lijn naar beneden gaat is er gelduitstroom:
Beleggingsfondsen gericht op opkomende landen hebben over de afgelopen tien jaar 200 miljard euro zien binnen stromen, dit is ongeveer een derde van de totale netto-instroom in aandelenstrategieën en hiermee de grootste instroom van alle hoofdcategorieën op aandelengebied.
Geen verkeerde keuze
Geen verkeerde keuze gezien het rendement. Als je vanaf begin 2002 geïnvesteerd had, heeft de MSCI-index een rendement van bijna 12 procent per jaar laten zien voor opkomende markten ten opzichten van bijna 2 procent voor Europa en ruim -1 procent voor Amerika. Daarbij krijg je dan natuurlijk wel een flink portie volatiliteit op de koop toe.
De geldstromen naar emerging markets staan in schril contrast met de geldstromen naar Europese aandelenstrategieën. Europese aandelenfondsen wisten over dezelfde periode net niet boven het nulpunt te eindigen.
Halve waarheid
Bovenstaande grafiek geeft echter de halve waarheid weer, want het is interessant om vast te stellen dat opkomende markten de grootste instroom hebben laten zien, maar hoe groot is de vijver aan beheerd vermogen?
Met andere worden, hoeveel vermogen hebben Europese fondsbeleggers nu in opkomende markten geïnvesteerd ten opzichte van Europese of Amerikaanse aandelenfondsen?
Wederom een grafiek om dit in kaart te brengen, dit keer het beheerd vermogen in dezelfde aandelenstrategieën als hierboven:
Hoewel Europese fondsbeleggers nog steeds een sterke voorkeur hebben om dicht bij huis te beleggen zijn de opkomende markten recentelijk opgestoomd tot de tweede plek als je kijkt naar beheerd vermogen.
Deze markten laten niet alleen Amerika (vierde plaats) achter zich maar ook bijvoorbeeld wereldwijd opererende fondsen (derde plaats) en themafondsen (vijfde plaats).
Breed geaccepteerd
Het lijkt er op dat de Europese fondsbelegger opkomende markten al breed heeft geaccepteerd in de portefeuille en zijn angst voor verre oorden al lange tijd achter zich heeft gelaten.
Een trend die zich onder institutionele beleggers ook heeft ingezet. Recent onderzoek uit de Pension Fund Survey en BCG toont aan dat ongeveer 25 procent van de Europese pensioenfondsen nog van plan zijn om hun allocatie in 2011 naar opkomende markten te verhogen.
De geldkraan voor beleggingen in emerging markets lijkt voorlopig nog wel open te staan.
Jorg Sunderman is Head of Market Intelligence bij Robeco Asset Management.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.