Het lijkt soms wel een doel op zich in de financiële sector: zaken complexer voorstellen dan ze daadwerkelijk zijn. Dat gaat vaak ten koste van transparantie.
In mijn vorige columns schreef ik ook over actief versus passief portfolio beheer, een al jaren voortslepende discussie. Af en toe laait deze discussie weer op, en dat is eigenlijk vreemd.
Academisch onderzoek toont aan dat het merendeel van de actieve beleggers slechtere beleggingsresultaten behaalt dan passieve beleggers. Het is ook opvallend dat men daarbij vaak voorbij gaat aan de essentiële vraag hoe een efficiente beleggingsportefeuille eigenlijk moet worden opgebouwd.
Bovendien leren theorie en praktijk dat zowel passieve als actieve fondsen in één portefeuille thuis horen. Maar wat me de laatste dagen vooral opvalt is onwetendheid, nota bene bij financiële professionals. Neem bijvoorbeeld de populaire categorie Exchange Traded Funds (ETF’s), oftewel ‘trackers’.
Zwakke broeders in index?
Daarover las ik recent in een column dat zo’n ETF eigenlijk een dom ding is, omdat het een index volgt en daardoor ook in de zwakke broeders in die index heeft belegd. Dat is natuurlijk op z’n zwakst gezegd erg kort door de bocht want door te beleggen in een breed gespreide index wordt het zogenaamde stock specifieke risico weg gediversificeerd.
Bovendien impliceert de betreffende columnist dat actieve beleggers kunnen voorspellen welke aandelen de winnaars danwel de verliezers zullen worden. Als dat toch zou kunnen…
Volgens de betreffende columnist lukt het ongeveer 75 procent van de actieve beleggers niet de index te verslaan (en nog vóór kosten neem ik aan). En dat vond hij nog meevallen trouwens. Maar onderzoek toont aan dat dat percentage richting 90 procent toeneemt naarmate de onderzoeksperiode langer wordt.
Asset allocatie is doorslaggevend
Professionele beleggers weten het al langer: rendement wordt voornamelijk bepaald door asset allocatie. Ik snap dat u nu zou willen zeggen dat de markten het afgelopen jaar gehakt hebben gemaakt van het begrip risicospreiding (asset allocatie). Vooral vorig jaar gingen de koersen van bijna alle assets naar beneden.
Maar onderzoek toont aan dat twee factoren deze extreme situatie veroorzaakten: een vlucht naar kwaliteitsinstrumenten en een historisch gezien zeer hoge vraag naar liquiditeit.
Deze twee fundamentele factoren verklaren de recente negatieve rendementen en correlaties, maar dat betekent niet het einde van diversificatie!
Moderne Portefeuille Theorie
De Moderne Portefeuille Theorie van Prof Harry Markowitz leeft dus nog steeds, en gelukkig maar. Maar hoe bouw je dan zo’n efficiente portefeuille? Bijvoorbeeld met ETF’s. ETF’s bieden grote voordelen zoals spreiding, flexibiliteit en kostenbesparing. Maar even belangrijk is dat een ETF geen minimum bedrag vereist, zoals bij het beleggen in individuele obligaties wel het geval is en wat een goede spreiding moeilijker maakt.
Overigens zijn er aan ETF’s net zoals bij andere beleggingen risico’s verbonden: de waarde van de belegging kan zowel omhoog als omlaag gaan en dat kan de waarde van je eindkapitaal beïnvloeden. Maar dat terzijde.
Concluderend, een efficiente portfeuille samenstellen is niet zo complex. ETF’s kunnen daar prima bouwstenen voor zijn. Kortom, makkelijker gedaan dan gezegd, zou ik willen zeggen.
Roel Thijssen is hoofd iShares Benelux. Hij heeft dit artikel op persoonlijke titel geschreven.
Note to the editor:
Dit document is alleen bedoeld ter discussie en is geen advertentie en is niet bedoeld als promotie van of een aanbod om, aandelen in enige van de fondsen te kopen. Dit document betreft bepaalde beleggingsstrategieëen en heeft niet als doel om details over een bepaald, bestaand fonds te geven.