Veel fondsen zijn vormgegeven als een commanditaire vennootschap. Beleggers in een cv nemen deel als zogenaamde stille vennoot. De beherend vennoot neemt de beleggingsbeslissingen en vertegenwoordigt de cv naar buiten. De stille vennoot verschaft slechts het kapitaal en is niet aansprakelijk voor schulden van de cv boven het bedrag van zijn inleg.
Maar soms maakt de stille vennoot te veel lawaai. De sanctie op deze vorm van geluidsoverlast is hoog: een stille vennoot in een cv die zich bemoeit met het beheer van de cv is persoonlijk aansprakelijk voor alle schulden van de vennootschap. Een recente uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West Brabant maakte dat weer eens pijnlijk duidelijk.
Wat was het geval? Een cv die een lunchroom exploiteerde, verkocht deze lunchroom aan een koper. De koper van de lunchroom stelt enige tijd later nog geld tegoed te hebben van de cv wegens achterstallige salariskosten ten tijde van de verkoop, maar de cv betaalt niet. De koper spreekt vervolgens de stille vennoot van de cv aan tot betaling van de schuld van de cv aan de koper.
De koper stelt dat één van de stille vennoten van de cv – de vader van de beherend vennoot – zich heeft bemoeid met het beheer van de vennootschap. De koper was erachter gekomen dat vader ooit een huurovereenkomst had meegetekend die de cv was aangegaan met de verhuurder van de lunchroom. De rechtbank vond dat de stille vennoot door dat meetekenen niet meer ‘stil’ was.
Het gevolg is zuur en nogal verstrekkend: omdat de stille vennoot ooit een overeenkomst heeft meegetekend die helemaal niets te maken heeft met de schuld van de cv aan de koper, is de stille vennoot ten opzichte van iedereen aansprakelijk geworden voor alle schulden van de cv. De stille vennoot kan dus opdraaien voor de bedragen die de koper nog van de cv tegoed heeft. En wie weet wat voor andere schulden de cv nog heeft.
Een les dus voor beleggers in een cv: alleen als je stil zit word je niet geschoren.
Rogier Raas is als advocaat verbonden aan de Investment Management Group van Stibbe N.V. en is hoogleraar Nederlands en Europees bank- en effectenrecht aan de Universiteit Leiden.