Eind februari hebben 16.000 vermogende klanten van ABN Amro een brief ontvangen over de nieuwe tariefstructuur. Hierin staat dat ABN vanaf 1 april een all-in tarief gaat rekenen voor het beheer van de portefeuilles.
Dit is een slimme zet van de bank om haar verdiensten op termijn op peil te houden.
De meeste beleggingsondernemingen verdienen naast de beheervergoeding ook aan de distributievergoedingen op beleggingsfondsen. Volgens toezichthouder AFM zorgen deze zogenaamde kickbacks voor ongewenste prikkels. De angst is dat beleggingsondernemingen de voorkeur geven aan een fonds met een hoge kickback in plaats van een fonds dat het beste is voor de cliënt.
De laatste tijd zijn steeds meer partijen deze vergoeding gaan doorgeven aan hun cliënten. Van Lanschot was de eerste grootbank die dit deed. Ter gedeeltelijke compensatie houdt Van Lanschot wel 15 procent administratiekosten in, wat mijn inziens aan de hoge kant is. ABN Amro kiest voor een andere aanpak. Zij verhoogt haar beheerfee met wat ze aan kickbacks ontvangt en geeft deze laatste vervolgens door aan haar cliënten.
Op het oog voordeliger
Op het oog lijken klanten van ABN nu voordeliger uit omdat de transactiekosten en het bewaarloon in het tarief zijn verwerkt. Maar de minister van Financiën heeft al aangekondigd de kickbacks te gaan verbieden. Op dat moment ontvangen de klanten geen vergoedingen meer maar is het tarief van ABN wel gestegen. Voor ABN-klanten is het voor hun totale kostenplaatje te hopen dat fondsaanbieders de kosten van hun fondsen verlagen zodra de kickbacks worden afgeschaft.
Naast de grootbanken bereiden ook de onafhankelijke vermogensbeheerders zich voor op de aanscherping van de wet- en regelgeving. Kickbacks op transacties die zij ontvangen van hun depotbanken zullen ook gaan verdwijnen. Meerdere partijen vragen nu een commissionairsvergunning aan om zelf transacties te mogen doen en zo alsnog daaraan te kunnen verdienen.
Aan zichzelf denken
Het lijkt erop dat beleggingsondernemingen nog steeds vooral aan zichzelf denken. De AFM heeft dit onlangs ook geconstateerd. Niet alleen zijn de kosten hoog en niet transparant, ook ontbreekt vaak een duidelijk beeld van de klant, evenals een goed geformuleerde beleggingsstrategie en een permanente monitoring van de doelstelling van de klant.
De financiële sector is verbolgen over de zoveelste leidraad van de AFM. Men vindt dat de AFM een toezichthouder moet zijn en zich niet met beleggen moet bemoeien.
Mijn mening is dat veel partijen niet mee gaan met de tijd. Risicobeheer is vaak van ondergeschikt belang. Er wordt belegd op goed geluk en als het misgaat, is de klant de klos. Ik ben voorstander van een consolidatie binnen de bedrijfstak, waardoor kennis, tijd en middelen worden gedeeld. Alleen door een professionaliseringsslag komt het vertrouwen in de sector terug.
Rogier Rake is partner van IBS Asset Management.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.