Medio 2009 kreeg ik een telefoontje van mijn Italiaanse zwager. Hij had eind 2008, op het dieptepunt van de crisis, een tracker op olie gekocht. De olieprijs was in amper een half jaar verdubbeld maar zijn belegging was nauwelijks in waarde toegenomen.
Ik zei hem dat hiervoor twee redenen waren.Ten eerste is olie een dollarbelegging. In die periode devalueerde de dollar flink ten opzichte van de euro wat ten koste ging van het rendement. Ten tweede was de onderliggende futuremarkt zogenaamd in contango. Daar begreep hij logischerwijs niets van. In simpele bewoordingen heb ik toen uitgelegd dat veel mensen een verdere stijging verwachtten en dat die daarom al was ingeprijsd.
Dit voorbeeld haal ik aan omdat een goede beleggingsvisie niet altijd hoeft te leiden tot een goed rendement. Olie, maar ook bepaalde andere grondstoffen en veel gestructureerde producten, is hier een uitstekend voorbeeld van.
Dit jaar
Dit jaar loopt de olieprijs en het rendement wel meer parallel. De olieprijs is sinds de start van de onlusten in Tunesië al met 25 procent opgelopen. De markt had de ontwikkeling in het Midden-Oosten natuurlijk niet voorzien en dit was daardoor niet ingeprijsd.
Kortom, de futurecurve liep veel vlakker. De koers van de olietracker is dan ook met 20 procent gestegen. Het verschil van circa 5 procent is het gevolg van de devaluatie van de dollar ten opzichte van de euro.
Is een belegging in olie nu nog zinvol? Op basis van de futurecurve verwacht de markt, los van de hele korte termijn, een geleidelijke daling van de olieprijs. Dit sluit aan bij de vertraging in het herstel van de wereldwijde economie.
Eerder een gok
Een stijging ligt eigenlijk alleen in het verschiet als de onlusten zullen overslaan naar andere landen, zoals Saoedi-Arabië. Dit maakt beleggen in olie eerder een gok dan een weloverwogen keuze.
Omdat ook de onzekerheid van de dollar is toegenomen door de verslechterde status van de Amerikaanse schuldenpositie lijkt een directe belegging in olie op dit moment niet opportuun.
Een andere manier om van de hoge olieprijs te profiteren is te beleggen in de energiesector. De winsten van de oliemaatschappijen stijgen flink door de hogere olieprijs. Bovendien zijn olieaandelen niet duur en keren ze een mooi dividend uit.
Energiesector
Beleggen in de energiesector kan natuurlijk door individuele aandelen te kopen maar een beleggingsfonds of tracker is beter gespreid. Bij de afweging tussen deze twee producten is het de vraag of een fondsbeheerder zijn hoge kosten van circa 1,5 procent goed kan maken met zijn actieve keuzes voor bepaalde regio’s of subsectoren.
In ieder geval is dit de afgelopen zes maanden niet gebleken. De wereldwijde energietrackers met een beheerfee van circa 0,35 procent presteerden beter dan de actief beheerde fondsen.
Rogier Rake is partner van IBS Asset Management.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.