Ongeveer acht jaar geleden kwam ik voor het eerst in aanraking met indextrackers, in de industrie bekend als exchange traded funds (ETF’s). Op dat moment stonden slechts rond de 25 ETF’s in Europa genoteerd.
De groei kwam moeilijk op gang omdat banken ze zagen als een geduchte concurrent voor de eigen beleggingsfondsen.
Bank opent distributie
Onafhankelijke vermogensbeheerders kozen steeds vaker voor ETF’s, omdat ze zo op een eenvoudige wijze en tegen lage kosten toegang konden krijgen tot een verscheidenheid aan markten.
Toen banken in koor riepen dat ze het belang van de cliënt weer voorop gingen stellen - wat deden ze daarvoor? - konden ook zij niet langer om ETF’s heen en stelden zij hun distributienetwerk open.
De populariteit van ETF’s is hierdoor explosief toegenomen. Maar er zit wel een keerzijde aan, namelijk een onstuimige wildgroei. Het aantal is nu zo groot dat, zelfs voor iemand vanaf het eerste uur, het aanbod moeilijk te behappen is. Ook het aantal aanbieders is flink toegenomen. Gelukkig brengt een aantal handelaren en uitgevende instellingen van ETF’s de markt goed in kaart.
Nieuwe generatie op de markt
Tevens zijn er nieuwe generaties ETF’s, actieve ETF’s en ETN’s op de markt gekomen. ETN staat voor exchange traded note en is een combinatie van een obligatie en derivaten. De obligatie wordt als buffer aangehouden voor de derivaten en samen wordt het rendement van de onderliggende index behaald.
De reden dat ETN’s op de markt kwamen is dat met deze structuur een breder universum van indices kon worden bereikt. Zo wordt inmiddels het hele spectrum van grondstoffen aangeboden in de vorm van ETN’s. De handel in grondstoffen vindt plaats in futures maar dat is een lastige markt voor veel particuliere beleggers.
Met deze zogenoemde ETC, exchange traded commodity, kan heel simpel een grondstof worden aangekocht. Ook kan bijvoorbeeld worden belegd in volatiliteit (VIX-index). Stijgt de onrust op de beurs, dan stijgt de waarde van deze ETN. Dit is een mooie bescherming tegen het aandelenrisico in een beleggingsportefeuille.
Verschillen ETN-ETF
Het verschil met een ETF is drieledig. Ten eerste heeft een ETN een bepaalde looptijd, veelal tussen de vijf en zeven jaar, maar soms ook wel dertig jaar. Ten tweede zijn er belastingverschillen die voor Europese beleggers echter van minder groot belang zijn.
Een tweede verschil tussen een ETF en een ETN is dat er naast het marktrisico, ook een kredietrisico wordt gelopen. Staat de obligatie-uitgevende instelling onder druk, dan heeft dit invloed op de waarde van de ETN.
Kortom, een ETN verschilt niet veel van een ETF. Een ETN biedt beleggers de mogelijkheid om op een relatief eenvoudige en veilige manier te beleggen in bepaalde markten die eerder alleen toegankelijk waren voor professionele beleggers. Wel is het van belang om goed te kijken naar het tegenpartijrisico maar dat is bij de nieuwe generatie ETF’s niet anders.
Rogier Rake is partner van IBS Vermogensbeheer.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.