Het is weer terug: het gevoel van ‘Doom & gloom’. Oorzaak zijn opportunistische zakenbankiers, snelle hedgefondsmanagers en het gebruik van complexe derivatencontracten en transacties met een zware hefboom
.
Leg 300 miljard dollar op tafel van door islamitische bronnen gefinancierd vermogen, herstructureer banken en bedrijven met een hoog profiel en je krijgt een interessant speelveld.
Ziedaar de geheel eigen dynamiek die de financiële crisis in Dubai heeft.
Richtlijn
Toch zijn de gevolgen van die crisis voor assetmanagers hier in de regio nauwelijks anders dan in Europa of de VS. Voorzichtig worden de eerste transacties weer gesloten en de eerste fondsen weer gevormd. Het zijn nu echter de aandeelhouders die de besprekingen dicteren.
De Institutional Limited Partners Association heeft in januari van dit jaar onder de titel ‘Private Equity Principles’ een richtlijn voor investeerders in, en managers van fondsen gepubliceerd.
In de praktijk blijkt dat een manager, op zoek naar investeerders in het Midden-Oosten, ook met deze richtlijn rekening zal moeten houden. Alle fondsvoorwaarden liggen dan ook weer op tafel.
Zelfs de ‘2/20’-regel - 2 procent beheervergoeding en 20 procent performance fee - is niet meer heilig.
‘Alignment of interest’
De richtlijn heeft als doel het herstellen en bevorderen van ‘the alignment of interest’ tussen de personen die investeren in het fonds en de beheerder van het fonds. De richtlijn bevat aanbevelingen ten aanzien van de vergoedingsstructuur, de governance en de transparantie.
Een aantal van de aanbevelingen is managementvergoeding op basis van netto-opbrengsten (in plaats van bruto-opbrengsten), storting van een gedeelte van de managementvergoeding op een rekening, derdengelden om clawback-scenario’s te vergemakkelijken, verplichte melding - door de manager - van alle transacties met gelieerde partijen, betere informatievoorziening aan de investeerders en het instellen van een uit investeerders bestaande adviescommissie.
Niet alle managers zijn hier even blij mee. Met een pleidooi tegen een strikter vergoedingsbeleid kan men tegenwoordig echter niet op veel sympathie rekenen.
Bevoegdheden
De discussie over het instellen van een adviescommissie lijkt interessanter. Deze discussie raakt de kern van de samenwerking. Het gaat immers over het toedelen van bevoegdheden.
In hoeverre mogen investeerders zich bemoeien met de taak van de manager: het investeren en managen van het vermogen?
De richtlijn stelt niet met zoveel woorden dat managementbeslissingen eerst aan deze commissie moeten worden voorgelegd. De richtlijn heeft het wel over controle.
Onderhandelen
Meer controle op de strategie, waardering en bedrijfsvoering. De praktijk zal moeten uitwijzen hoe men met de aanbevelingen omgaat en in hoeverre de manager nog vrij wordt gelaten bij het managen van het vermogen.
Eén ding is in ieder geval zeker. Bij het opzetten van een fonds zal de fondsmanager weer steviger moeten onderhandelen.
David Meijeren is kandidaat-notaris bij Stibbe en werkt vanuit Dubai.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.