Luxemburg begrijpt het. Dat wil zeggen, als het gaat om de implementatie van financiële regelgeving. De basis daarvoor ligt veelal vast in Europese richtlijnen en verordeningen.
Uiteindelijk moeten wij die allemaal opnemen in onze nationale regelgeving; Het voortbestaan van een interne markt vereist een zekere uniformiteit. Waar Nederland in internationaal verband graag haantje de voorste is - soms op het aanstellerige af - “Aaaah? Mogen onze F-16’s ook meedoen?” - zijn we vaker dan de meeste mensen weten een hekkensluiter bij het invoeren van Europese regelgeving. Dat is jammer want meedoen moeten we toch.
Luxemburg
Andere landen (Luxemburg in het bijzonder) zien in dat snelle en eenduidige implementatie een belangrijk concurrentievoordeel oplevert in het aantrekken van financiële instellingen.
Die heb je nodig als je een financieel centrum van betekenis wil zijn. Iets wat Nederland onder de vlag van het Holland Financial Center toch ook probeert te blijven.
Ucits-regime
Luxemburg heeft in 1988 als eerste het Europese Ucits-regime ingevoerd: de regels voor instellingen voor collectieve belegging in effecten. Zij is daardoor onbetwist marktleider in dit type beleggingsfonds geworden met meer dan 2.261 miljard dollar aan belegd vermogen dat via in deze lidstaat gevestigde fondsstructuren wordt aangehouden.
Fijn, voor de Luxemburgers. Ook bij de implementatie van de meest recente Europese amendementen op dit regime (neergelegd in de zogenaamde Ucits IV-Richtlijn) stonden ze weer vooraan.
Buitenkans
Een financiële Europese richtlijn wordt in Luxemburg gezien als een buitenkans om het land nóg aantrekkelijker te maken als vestigingsplaats voor fondsen en andere financiële instellingen.
Zo moeilijk is dat niet: snel duidelijke nationale regels maken, gevolgd door roadshows onder aanvoering van de minister van Financiën om wereldwijd aan marktpartijen uit te leggen hoe ze werken.
Marktstandaard
En dan maar hopen dat er een ‘marktstandaard’ ontstaat naar Luxemburgs model. In het Groothertogdom met een half miljoen inwoners wordt nu al hard gewerkt aan de invoering van de Aifm-Richtlijn, die zich richt op tot nu toe grotendeels ongereguleerde fondstypen.
De deadline daarvoor is pas in 2013 en veel details moeten door Europese regelgevers nog worden ingevuld. Maar wie vroegtijdig duidelijkheid verschaft en fondsbeheerders een Europees paspoort in het vooruitzicht stelt op basis van heldere regelgeving heeft natuurlijk een stapje voor.
Early adopters
Zeker bij partijen die zich voor het eerst aan ingrijpende regulering moeten onderwerpen. Zodra je een gezaghebbende groep early adopters binnen hebt, is de race gewonnen want dan is er een nieuwe marktstandaard gevestigd. Daarbij aansluiten ligt voor de hand; Beleggingsfondsen die op zoek zijn naar nieuwe investeerders hoeven deze minder uit te leggen.
De Nederlandse politiek en toezichthouders moeten beseffen dat in de meeste gevallen de laatste loper over de streep toch echt de doodloper is.
Lennaert Posch is advocaat bij Stibbe en co-head van de Investment Management Groep.