Vanwege de zorgen over de financiële situatie van een aantal Europese landen mijden
obligatiebeleggers zo veel mogelijk de leningen van deze probleemlanden. Zij kopen het liefst Duitse staatsleningen of leningen van andere Europese landen met een triple A-rating. Voor beleggers die beleggingsfondsen gebruiken, is dat geen eenvoudige zaak. Actief beheerde fondsen kennen veelal een dermate hoge beheervergoeding dat bij de huidige lage rentestand er amper rendement overblijft.
En tussen de passief beheerde index trackers (ETF’s) met een lage beheervergoeding zitten maar weinig producten met de gewenste defensieve samenstelling. Een veel gebruikte ETF is daarom de Lyxor ETF EuroMTS AAA Government Bond.
Swap-based constructie
Deze tracker biedt wel exposure naar de obligaties van de meest kredietwaardige landen uit de Eurozone. Deze ETF heeft echter een zogenaamde swap-based constructie waarvan beleggers zich moeten afvragen of ze daarmee de zekerheid kopen waarnaar ze op zoek zijn.
De structuur van swap-based ETF’s lijkt op die van een optie. In plaats van de obligaties uit de index aan te kopen, spreekt de beheerder met de zakenbank af dat de investeerders in de ETF het rendement krijgen dat met het mandje van obligaties zou zijn behaald.
Premie
De zakenbank rekent daarvoor natuurlijk een prijs, ook wel premie genoemd. De belegger moet erop vertrouwen dat de tegenpartij het beloofde rendement uitbetaald. Om de risico’s op niet uitbetalen van het rendement te verkleinen, laat men de zakenbank een borg storten: de margin.
De waarde daarvan ligt echter normaliter 10 procent lager dan de waarde van het afgesloten contract. Bovendien kan de borg uit heel andere effecten bestaan (misschien wel uit obligaties van de Europese probleemlanden) dan die waarnaar de belegger op zoek was. De meeste swap-based ETF’s geven geen duidelijkheid over de effecten die in het onderpand zijn opgenomen.
De kredietcrisis heeft beleggers geleerd dat het risico dat een tegenpartij de swap niet kan naleven een reëel risico is. Het onderpand dat de partijen uitwisselen, beperkt dit risico, maar elimineert het niet.
Verstandig?
De overstap naar een swap-based ETF om exposure naar Europese probleemlanden te ontwijken, roept daarom nogal wat vragen op. Is het bijvoorbeeld verstandig om meer vertrouwen te hebben in slechts één tegenpartij, meestal een zakenbank, dan in een mandje met verschillende staatsobligaties inclusief enkele van de Europese probleemlanden?
Want waaruit bestaat eigenlijk het onderpand en hoe wordt dit uitgewisseld? Is de dekkingswaarde van het onderpand op ieder moment inderdaad 90 procent (nog altijd 10 procent lager dan de waarde van de gedane investering)?
Vragen waarop een eenvoudig antwoord moeilijk te geven is. De belegger moet zich daarom afvragen of een overstap naar de Lyxor ETF geen schijnzekerheid geeft.
Rico Bosma is partner van Wealth Management Partners.
De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.