Veel asset managers voorzagen een impuls voor stockpickers in 2017. Bij welke voorspellingen voor dit jaar hadden zij het nog meer bij het rechte eind?
De New York Times schreef in 1920 dat het een raket nooit zou lukken om de atmosfeer te verlaten. Een eeuw later maakt de wereld zich op voor commerciële ruimtereizen. Het is niet makkelijk om juist te voorspellen, en dat geldt ook voor de financiële markten.
Een onverwacht rustig 2017 pakte uit als een uitstekend aandelenjaar waarin de door menigeen gevreesde correctie uitbleef en de wereld zeldzame gesynchroniseerde economische groei liet zien. De outlooks wezen op voorhand unaniem aandelen aan als winnende beleggingscategorie, maar het zal marktvorsers hebben verbaasd hoe beurzen zich naar recordstanden spoedden.
De voorspelling van ING dat de AEX dit jaar boven de 510 punten zou uitkomen, sneuvelde al op 13 maart. Het Damrak zette begin november de hoogste stand sinds 2007 in de boeken: 555 punten. Ook in de VS en Japan liepen koersen gestaag op naar nieuwe pieken.
Het positieve geluid van onder andere Henderson, Capital Group en Candriam over Europa was terecht. Japanse aandelen, de keuze van onder andere Pictet AM, Candriam, Rabo en BlackRock, vonden vanaf half september de weg omhoog. UBS AM wees overtuigend de winnende sectoren aan: technologie, kunstmatige intelligentie (AI) en augmented reality, oftewel ‘toegevoegde realiteit’.
Staatsobligaties uit de gratie
Een zin die als een mantra terugkeerde in de outlooks was dat 2017 een jaar zou worden waarin aandelen beter zouden presteren dan obligaties. Onder andere BlackRock, Aegon AM, Deutsche AM, Amundi en Goldman Sachs voerden de oplopende rente en steilere curve aan voor de te verwachten negatieve rendementen voor staatsobligaties.
Ook met de hogere rendementen van bedrijfsobligaties ten opzichte van schatkistpapier werd door de meeste vermogensbeheerders rekening gehouden. High yield stelde echter teleur, en daarmee werd minder rekening gehouden. Emerging market debt ontpopte zich als de winnaar, waarbij lokale valutaobligaties het beter deden dan die in harde valuta.
Aandelen uit opkomende markten deden het beter dan die uit ontwikkelde landen. Dat hadden onder meer Goldman Sachs, Kempen, Aegon AM en Amundi juist gezien. Opkomende markten waren zoals vaak de splijtzwam in de outlooks, vooral omdat na de verkiezingen van Trump tot president van de VS eind 2016 de dreiging van protectionisme als een zwaard van Damocles boven de beleggingscategorie hing.
Passieve strategieën hadden tussen 2009 en 2016 de overhand, gelet op de instroom van kapitaal en rendementen. In 2017 maakte actief beheer een bescheiden comeback dankzij de cyclische opleving en aandelencorrelaties, die flink uit de pas begonnen te lopen en dat nog steeds doen. Die nieuwe impuls voor stockpickers werd juist gezien door onder andere Schroders, Wells Fargo, Capital Group, BlackRock en Franklin Templeton.