Voor de eerste keer sinds 2007 is de rente op Amerikaanse staatsobligaties met een looptijd van 30 jaar onder de 2 procent gekomen. Het signaal voor de aandelenmarkten om door het putje te gaan.
Woensdag klonk het verkoopsignaal op de aandelenmarkten: De Dow Jones eindigde 3 procent lager, net zoals technologieindex Nasdaq. Het was de slechtste handelsdag van het jaar, volgens Het Financieele Dagblad.
Ook donderdag staan er rode cijfers op de borden, hoewel de verliezen een stuk minder heftig zijn dan een dag eerder. De AEX staat rond het middaguur bijna een procent in de min, de Midkap en Smallcapindex en de beurzen elders in Europa doen daar een schepje bovenop. De futures op de Dow Jones staan iets lager.
In Duitsland komt de tienjaarsrente onder de -0,65 procent.
Halfleeg
Het glas is weer halfleeg, concludeert beleggingsstrateeg Simon Wiersma van ING over het sentiment in zijn dagelijkse beursbericht. Hij noemt de marktreactie van woensdag op de draai van de yieldcurve ‘best opvallend’, omdat het verschil tussen de driemaandsrente en de tienjaarsrente al langer negatief is. ‘Het is alsof beleggers geprogrammeerd zijn (en dat zijn sommigen ook) om hierop te reageren door hun aandelen in te ruilen voor ‘veilige’ staatsobligaties.’
Het was niet alleen de tienjaarsrente die woensdag een bepalende beweging maakte, ook de dertigjaarsrente deed dat. Die kwam namelijk even beneden de 2 procent. Ook dichterbij huis daalden de rentes, signaleerde obligatie-handelaar Dennis Tak van Rabobank. ‘De onrust op de beurs zorgt ervoor dat de rentes wederom een nieuw dieptepunt bereiken. Een Nederlandse staatslening met een looptijd van 30 jaar levert nu een rendement van -0,18 procent (negatief dus) per jaar op… Niet. Te. Geloven.’
Bibbers
De angst beheerst de markten. Krijgen beleggers niet de bibbers van de handelsoorlog tussen Amerika en China, dan is dat wel over een komende recessie. Volgens Wiersma werd die laatste angst woensdag voornamelijk gevoed door tegenvallende macro-economische cijfers uit China en de bevestiging dat de Duitse economie in het tweede kwartaal is gekrompen.
De angst vanwege de voorspellende betekenis die een inverse rentecurve zou hebben, gaat Wiersma te ver. Het is geen perfecte voorspeller, benadrukt hij: ‘Er zijn ook periodes geweest dat een inverse rentecurve niet werd gevolgd door een recessie.’
Volgens hem spelen op dit moment andere factoren die de lange rente in de VS lager duwen dan de korte. De structureel lagere economische groeiverwachtingen van deze eeuw bijvoorbeeld, in combinatie met de lage inflatieverwachtingen als gevolg van vergrijzing, automatisering en digitalisering. ‘Hierdoor zijn de verwachtingen voor de ‘neutrale’ obligatierentes (dus de rentes onder normale omstandigheden) de afgelopen jaren flink gedaald.’