De afgelopen jaren realiseerden investeerders zich dat private equity in de praktijk écht illiquide kan zijn. Inmiddels trekt het transactieklimaat voorzichtig aan: financieringscondities verbeteren geleidelijk en de dealbereidheid neemt toe, al blijft de exit-achterstand zichtbaar.
Tegelijkertijd is het onwaarschijnlijk dat beleggers de veranderende marktomstandigheden succesvol kunnen navigeren met hun oude kompas. Zonder een duidelijke en actuele koers is succes in PE niet vanzelfsprekend.
In 2026 staan vier pijlers centraal: strategisch plan, selectie, liquiditeit en risico. Doel: een koersvaste navigatie om de impact van onzekerheid te reduceren en kansen te benutten.
Strategisch plan
Binnen een bredere portefeuille levert private equity een positieve bijdrage aan het verwachte rendement. Dat PE-premies nu onder druk staan, heeft impact op het langetermijnrendement van de totale portefeuille. Waar blootstelling binnen publieke markten eenvoudig is te herbalanceren, vraagt private equity om vroegtijdig handelen via het jaarlijkse allocatiebedrag – het verwachte portefeuillerendement is immers lager.
Dat distributies vanuit historisch perspectief relatief laag blijven, test de liquiditeitspositie van investeerders. Distributies zijn nodig om toekomstige capital calls te financieren. In de huidige markt is het van belang om alternatieve bronnen van liquiditeit (aandelen, obligaties of cash) in de brede portefeuille ter beschikking te stellen om potentiële tekorten aan liquiditeit (tijdelijk) te overbruggen.
Zie ook: Private Equity: een stap terug en twee vooruit
Selectie
Met het strategisch plan in de hand staan beleggers voor de volgende uitdaging: welke PE-fondsen kunnen ze het beste selecteren? Historische prestaties an sich blijken een roestig kompas te zijn. Kijken naar de wijze waarop fondsbeheerders waarde creëren biedt mogelijk richting. Waardecreatie in private equity wordt gedreven vanuit drie bronnen: (i) omzet- en/of winstgroei, (ii) multiple expansie en (iii) schuldfinanciering. Met de volwassenwording van de sector is de nadruk verschoven van (excessief) schuldgebruik richting de andere twee pijlers.
Het trackrecord van fondsbeheerders dat primair leunt op omzet- en winstverbeteringen leidt doorgaans tot meer robuuste en persistente prestaties in de toekomst. Deze specialistische partijen beschikken over toegewijde operationele teamleden en een bewezen waardecreatieproces. Kortom, de komende jaren biedt het ‘passief’ leunen op schuldfinanciering en stijgende marktwaarderingen geen duurzaam perspectief.
Zie ook: Private Equity, onderscheid in waardecreatie
Liquiditeit
Naast het selecteren van nieuwe investeringen moeten beleggers ook het beheer van bestaande investeringen herijken. In het kielzog van dalende liquiditeit is het secondaries-segment uitgegroeid tot een volwassen en meer toegankelijke liquiditeitsbron: het marktvolume groeide sinds 2019 van circa 80 miljard dollar naar 210 miljard dollar, waardoor investeerders gemakkelijker kunnen herbalanceren en tijdelijke liquiditeitstekorten kunnen opvangen.
Tegelijkertijd is het aandeel GP-gedreven transacties, waaronder single-asset-continuation vehicles, fors toegenomen. Dat vergroot niet alleen de noodzaak van strakke governance (onafhankelijke waardering en waarborgen ten behoeve van belangenverstrengelingen), maar wijzigt ook het risico-rendementsprofiel van secondary investeringen. GP-gedreven Secondaries zijn doorgaans meer geconcentreerd, kennen een langere looptijd en distribueren later dan breed gespreide LP-gedreven secondaries.
Evergreen-fondsen bieden liquiditeit voor beleggers die weinig tijd willen besteden aan kasstroommanagement. Historisch blijft het rendement van PE-evergreens achter bij traditioneel private equity door minder efficiënte allocatie en hogere kosten. Hierdoor vormen ze vooralsnog geen volwaardig alternatief, en moeten beleggers zonder toegang tot traditionele PE-fondsen zorgvuldig afwegen of een evergreen-structuur past bij hun doelstellingen.
Zie ook: De (indirecte) impact van de secundaire private equity markt & Democratisering van Private Equity: tegen welke prijs?
Risico
Grillig macro-economisch beleid en geopolitieke spanningen zorgen regelmatig voor scherpe verstoringen in markten en stevige valutaschommelingen. Juist wanneer de onrust oploopt dienen investeerders zich vast te houden aan de uitgezette koers. Door blootstelling op te nemen aan investeringsstijlen zoals secondaries of turnaround kan men juist profiteren van dislocaties. Daarnaast vergroot spreiding over regio’s en sectoren de schokbestendigheid van de portefeuille.
Valutaschommelingen kunnen rendementen merkbaar beïnvloeden. De impact van kortetermijnvolatiliteit is vaak te beperken door kasstromen in vreemde valuta aan te houden en te herinvesteren. Eventuele valutaschommelingen zijn dan vooral zichtbaar als (tijdelijke) beweging in het rendement bij de omrekening naar de rapportagevaluta. Echter, het risico van een structurele devaluatie op lange termijn blijft een aandachtspunt. Investeerders doen er daarom goed aan expliciet te bepalen welk valutarisico zij binnen de totale portefeuille willen accepteren.
Zie ook: Private Equity, veerkrachtig in een onzekere wereld
Behouden koers
Het jaar 2026 vraagt om proactief navigeren, niet reageren. Een helder raamwerk en consistente uitvoering staan centraal. Wie koersvast blijft, maar ook flexibel kan bijsturen wanneer omstandigheden veranderen, vergroot de kans op robuuste resultaten in een minder voorspelbaar PE-landschap.
Daniel Helder is Client Advisor bij Bluemetric, één van de kennisexperts van Investment Officer.