Dat een overheid krachtens haar geofficialiseerde lichamen als normerend regelgever optreedt kan een professionele organisatie in de hedendaagse maatschappij geenszins betreuren.
Behalve dan voor het feit dat een al te zeer optreden van diezelfde lichamen tot overmatige betutteling kan leiden die niet op zijn minst bijdraagt aan een verstoring van de markt in het algemeen en de vrije markteconomie in het bijzonder.
Immers, wordt het niet tijd dat diezelfde markt zich zelve herbront om tot die bevestigende conclusie te komen? Misschien ben ik al te pessimistisch wat de initiatieven van de staat en andere gemeenschappen betreft, maar ik verwacht er weinig goeds van.
Dat de AFM zich nu openlijk negatief uitlaat over de manier waarop economisch realistische vergoedingen tot stand komen stuit echter tegen de borst. Niet zozeer – wat een onachtzame lezer zou kunnen veronderstellen - door de bestaande praktijk van een jaarlijkse vergoeding in twijfel te trekken, en al evenmin de totaal in de wind gevangen ‘pakweg 1 procent’-uitspraak dan wel het schromelijk afwezig zijn van motivatie en argumentatie behalve dan de uitspraak alsof dergelijke vergoeding ‘oneerlijk kan uitpakken voor de klant’ en ‘maar ook voor de belegger kan versluieren welke kosten gemoeid zijn’.
Kosten verhelderend?
Een advocaat die een prijzig uurtarief aanrekent voor een quasi kopie van een reeds ettelijke keren geschreven brief, of … een accountant die op zijn detailfactuur oplijst hoe dikwijls hij een verplaatsing naar zijn archiefkelder heeft moeten maken om een dossier op te halen en terug te brengen, of … een notaris die een kopie maakt van een testament en daarbij zichzelf wel eens verbaast door de naam van de vorige testamenthouder niet vervangen te hebben … of een assurantietussenpersoon die een uniform uurtarief aanrekent ongeacht het onderwerp van gesprek en/of zijn deskundigheid in een bepaald deelgebied … allemaal voorbeelden waarvoor de uitspraken van het hoofd toezicht van de AFM op zijn zachtst gezegd niet kunnen doorgaan als vergoedingssysteem dat eerlijk voor de klant’ of ‘kosten verhelderend’ voor de betrokken consument is, en daarmee een zweem van vastgestelde lichtzinnigheid aankleeft.
Neem de zaak serieus
Het zou de AFM betamen dergelijke publicaties te vermijden en de eer aan zichzelf te houden door ofwel hier een ernstige zaak van te maken waarmee een onderzoekend overleg op zijn minst op zijn plaats zou zijn, waarbij een uitgebreider voorstel naar economisch realistisch en verantwoorde vergoedingen dan ook de revue kan passeren, ofwel het vertrouwen in de markt niet te beschamen door dergelijke lichtzinnigheid die zich niet gedragen weet door enig consumentenbelang of enige internationale aanbeveling. Quod non.
Peter Verbeeck is onafhankelijk vermogenscoach bij Financial Consult Company bvba (Finconsult), en mede-oprichter en voormalig voorzitter van de FPFP, de Federatie Persoonlijke Financiële Planners.
Wilt u reageren op het voorstel van de AFM een uurtarief in te voeren voor vermogensbeheer? Fondsnieuws nodigt u daartoe van harte uit.
Artikelen mogen maximaal 500 woorden lang zijn en moeten zijn voorzien van de contactgegevens van de auteur, inclusief een portretfoto. Plaatsing van een bijdrage is ter beoordeling aan de (hoofd)redactie. Stuur deze s.v.p. naar redactie@fondsnieuws.nl.