Risicovolle achtergestelde Europese bankobligaties worden vooral gekocht door partijen buiten de eurozone. Deze zogeheten coco’s hebben de afgelopen jaren weliswaar een hoge vlucht genomen, maar Europese partijen blijken ze maar beperkt te kopen.
Dat stelt De Nederlandsche Bank (DNB) maandag.
Twee derde van de Europese cocomarkt van 160 miljard euro bij buitenlandse investeerders, aldus De Nederlandsche Bank.Hollandse Hoogte
Daarmee blijkt de onderlinge verwevenheid van uitgevende en kopende banken en verzekeraars in de eurozone mee te vallen. Critici menen dat de obligaties voor systeemrisico’s kunnen zorgen omdat problemen met een coco bij een bank kunnen overslaan naar andere kapitaalinstrumenten van de bank en naar andere banken. Ook medewerkers van DNB hebben daar eerder – op persoonlijke titel – voor gewaarschuwd.
Coco’s zijn obligaties die een relatief hoge couponrente bieden aan de houders. De keerzijde is dat zij helemaal achteraan de rij van schuldeisers staan als het misgaat met de uitgevende bank. De coco’s worden als de kapitaalratio van de bank onder een bepaald niveau zakt (deels) afgestempeld of omgezet in aandelen.
Investeerders buiten de eurozone vormen bijna twee derde van de uitstaande Europese cocomarkt van bijna 160 miljard euro, zo blijkt uit de data van DNB. Slechts een fractie ervan wordt gekocht door andere Europese banken en verzekeraars, die voor de financiële crisis nog veel belegden in elkaars schuldpapier. Ze vinden onder meer de risico’s te groot.
Het resterende deel van de Europese coco’s is overwegend gekocht door beleggingsfondsen. Banken en verzekeraars hebben slechts een fractie in portefeuille. Opvallend genoeg hebben huishoudens in de eurozone bijna net zoveel (bijna 2 miljard euro) directe beleggingen in coco’s als banken. Daar komt mogelijk nog een indirecte exposure via fondsen bij. Europese toezichthouders waaronder de AFM en de Britse FSA vinden coco’s niet geschikt voor particuliere beleggers.
Volgens de onderzoekers zijn er twee redenen waarom Europese financiële instellingen coco’s mijden. Doordat ze tot de meest risicovolle soort bankobligaties behoren, hebben ze bij kredietbeoordelingsbureaus een rating die onder ‘investment grade’ ligt. Daar komt bij dat ze vaak in Amerikaanse dollars worden uitgegeven en niet in euro’s.
‘De grote investeerdersbasis van niet-eurogebiedbeleggers leidt in potentie tot meer volatiliteit, maar zorgt ook voor beperkte onderlinge verwevenheid tussen banken en andere financiële instellingen in Europa’, aldus DNB.
Copyright: Het Financieele Dagblad, 29 mei 2017.