De rol van de dollar in de wereldhandel is nog veel groter dan beleggers denken. Een sterke dollar kan leiden tot meer aanscherping van het monetaire beleid dan normaal verwacht mag worden.
Dat schrijft Schroders-econoom Craigh Botham in een marktvisie. Botham wijst erop dat exporteurs volgens recent wetenschappelijk onderzoek de prijzen van hun producten in de valuta van een derde land vaststellen. Oftewel: in een valuta die noch zijzelf, noch hun handelspartner gebruiken.
De dollar wordt daar verreweg het meest voor gebruikt, de facturatie in dollars is bijna 5 keer zo hoog als het aandeel van de VS in de wereldwijde invoer. Opvallend genoeg ligt voor veel landen het aandeel van hun eigen munt in hun eigen handel dicht bij nul ligt. Oftewel: ook als landen de dollar niet als binnenlands ruilmiddel gebruiken, handelen ze wél met elkaar in dollars.
Botham merkt op dat een sterkere dollar daardoor de wereldwijde importvraag vermindert - doordat de importprijzen stijgen - en de kredietkosten verhoogt.
Gevolgen voor beleggers
Dat levert een duidelijke tegenwind voor de groei van opkomende markten op, met inflatoire druk tot gevolg, ongeacht de handelsgewogen wisselkoersen. De Schroders-econoom adviseert beleggers daarom zich boven de handelsgewogen wisselkoers te focussen op de koers van de lokale valuta ten opzichte van de dollar.
‘Mogelijk moet ook de gedachten over hoe centrale banken in opkomende markten moeten reageren, moeten worden bijgesteld. Hun aandacht zou meer naar monetaire stabiliteit kunnen uitgaan dan naar inflatie en groei. Een sterke dollar kan leiden tot meer aanscherping van het monetaire beleid dat normaal verwacht mag worden. Dat heeft met name gevolgen voor obligatie- en valutabeleggers, maar mag ook niet worden genegeerd door aandelennbeleggers in opkomende markten, gezien de rol die monetaire voorwaarden spelen op de aandelenmarkten.’