Topman Edouard Carmignac van Carmignac Gestion maakt zich zorgen over de bedreiging die de Amerikaanse presidentskandidaat Donald Trump vormt voor ‘onze waarden en ons welzijn’.
Dat schrijft hij in een brief aan beleggers.
Carmignac vindt het verontrustend dat de Republikeinen hebben ingestemd met de kandidatuur van iemand die ‘flagrant ongeschikt’ is het machtigste land ter wereld te leiden.
Hij hekelt ook de haast die de Britse premier Theresa May heeft met het het uitvoeren van de Brexit en noemt de doorbraak van extremistische partijen in de aanloop naar belangrijke verkiezingen in Duitsland en Frankrijk ‘al even verontrustend’.
De basis van de verschillende populistische programma’s wordt volgens de topman van de Franse assetmanager gevormd door een gevoel van ontevredenheid ‘die het gevolg is van de dalende economische activiteit’. Deze ‘heeft geleid tot een gevoel van wantrouwen jegens de elite en een verlangen naar isolationisme’.
‘De oorzaak van het leed ligt volgens de populisten bij de buitenlanders, die ervan worden beschuldigd onze banen af te pakken, door te emigreren of goedkoop te exporteren. De oplossing volgens de populisten? Een vleugje protectionisme, indien mogelijk vergezeld van enerzijds een devaluatie om de bedrijvigheid te kunnen stimuleren door het overheidstekort te laten oplopen en het nominale loon te kunnen verhogen – een effect dat door inflatie snel zal verdwijnen – en anderzijds, meestal, van een verhoging van de vermogensbelasting.’
Hoewel de populistische verkiezingsprogramma’s waarschijnlijk niet volledig zullen worden doorgevoerd, lijkt het Carmignac toch verstandig er nu vast op voor te sorteren.
Zijn analyse is dat als gevolg van de fiscale maatregelen – ter aanvulling van het monetair beleid, waarvan de mogelijkheden nu zijn uitgeput – het aanbod van staatsleningen zal toenemen.
‘Juist op een moment dat de interesse van beleggers zal afnemen door een, weliswaar zwak, herstel van de inflatie.’
‘Aandelen zullen daarentegen profiteren van het feit dat de versoepeling van het fiscale beleid weer zekerheid biedt over de stabiliteit van de bedrijvigheid, mits de rentestijging onder controle wordt gehouden.’
Dit scenario van afnemende onzekerheid over de groei, in combinatie met een herstel van de inflatie, is volgens Carmignac gunstig voor grondstoffen ‘met name voor olie en uiteraard goud en gaat ten koste van waarden met een zogeheten goede voorspelbaarheid, die de afgelopen jaren konden profiteren van de zwakke bedrijvigheid en de lage rente’.