ETF’s presteren vaak beter dan vergelijkbare indexfondsen. Toch geven veel beleggers nog de voorkeur aan indexfondsen vanwege de lagere beheervergoeding.
Daarover verbaast hoofdonderzoeker Detlof Glow van Lipper zich in een ‘monday morning memo’.
‘Fees en kosten zijn belangrijk, maar zou een belegger niet net zo goed moeten kijken naar de rendementen die de producten opleveren?’, vraagt hij zich af.
Wat hem betreft moet het antwoord daarop ‘ja’ zijn, juist als het om passieve producten gaat.
Hij schreef het artikel naar aanleiding van een eigen onderzoek naar de prestaties van ETF’s en indexfondsen. Daaruit bleek dat ETF’s die bijvoorbeeld de DAX 30, S&P 500, Euro Stoxx 50 volgen, een outperformance lieten zien ten opzichte van hun niet-beursgenoteerde tegenhangers op zowel een-, drie- als vijfjaarsbasis.
ETF’s kwamen echter niet in alle markten als duidelijke winnaar uit de bus. Soms deden indexfondsen het op de korte termijn beter (CAC 40 NR) of werd de lijst aangevoerd door twee indexfondsen (MSCI USA) die het om onduidelijke redenen veel beter deden dan hun soortgenoten.
Ten aanzien van Britse aandelenindices lijken indexfondsen wel de duidelijke winnaars, al merkt Glow op dat de namen van best presterende fondsen veranderen naarmate de tijd verstrijkt.
Over het algemeen zijn ETF’s dus de betere keuze, zeker op de langere termijn, concludeert de onderzoeker. De verklaring voor de underperformance van indexfondsen zoekt hij bij de transactiekosten.
Bij traditionele indexfondsen zijn de transactiekosten voor algemene rekening, wat ten koste gaat van het rendement, terwijl bij ETF’s de aan- en verkoopkosten worden betaald door de belegger middels het verschil in de bied- en laatprijs.
Een goede due diligence die verder gaat dan alleen te kijken naar de beheerfee is dus essentieel.