Europese aandelen zijn in vergelijking met Amerikaanse aantrekkelijk, doordat de belangrijkste risico’s stuk voor stuk worden overschat, stelt hoofdeconoom Léon Cornelissen van Robeco in een maandelijkse outlook.
Europa heeft te maken met een hele verzameling hindernissen, van het geruzie tussen de Verenigde Staten en China dat de groei in Europa afremt, tot de Brexit, populisme en zelfs de lage waterstand in de Rijn. Al deze factoren spannen samen om Europese aandelen ondergewaardeerd te houden in vergelijking met de VS. De vooruitzichten zijn echter veel rooskleuriger dan beleggers denken. Zo laat het consumentenvertrouwen een positieve ontwikkeling zien en is er de kans op fiscale stimulering, vooral in Duitsland, de grootste economie van Europa, zegt Cornelissen.
‘Relatief gezien zijn Europese aandelen sinds 2009 steeds goedkoper geworden ten opzichte van de VS. Een van de redenen die hiervoor vaak wordt genoemd, is dat de politieke risico’s in Europa zo groot zijn. Ondanks alle uitspraken hierover, achten wij deze risico’s beperkt en vinden we dat ze worden overschat. In onze ogen zijn Europese aandelen relatief aantrekkelijk.’
Heffingen
Hij vervolgt: ‘De Europese economie is indirect een slachtoffer van de handelsoorlog tussen de VS en China. De heffingen en dreigementen over en weer hebben een flinke rem gezet op de Chinese economie. Dit had een negatief effect op de export uit Europa, van bijvoorbeeld Duitse auto’s. Maar de Duitse industriële productie heeft ook te lijden van eenmalige factoren. Zo heeft de auto-industrie het moeilijk met de invoering van de nieuwe, strengere emissienormen van de Europese Unie (EU).’
‘Daarnaast leidt de uitzonderlijk lage waterstand in de Rijn niet alleen tot ernstige vervoersproblemen voor primaire industriële componenten en halffabrikaten, maar ook tot een beperking van de waterinname voor de industrie. Deze factoren zijn waarschijnlijk slechts tijdelijk, want in december werden al weer veel meer Duitse auto’s verscheept.’
Wat betreft Frankrijk vertoont de populistische beweging volgens Cornelissen tekenen van verzwakking. ‘Het Franse consumentenvertrouwen is sinds het begin van het jaar sterk toegenomen. Dat valt samen met een toename in de populariteit van president Macron, die nederig van zijn troon in het Élysée is afgedaald om in de provincië met de bevolking in gesprek te gaan. De protestgolf van de gele hesjes lijkt weg te ebben.’
‘Bestand in handelsoorlog vrijwel zeker’
Inmiddels is een bestand in de handelsoorlog tussen de VS en China, die elkaar bestookten met dreigementen over heffingen op vele miljarden aan goederen, nu vrijwel zeker, meent Cornelissen.
‘De Chinese autoriteiten geven weliswaar toe aan de realiteit door een wat lagere groeidoelstelling van 6,0-6,5 procent te accepteren, maar voeren ook hun monetaire en fiscale stimulering verder op. De belangrijkste factor voor dit bestand is volgens ons echter de negatieve reactie van de aandelenmarkt op de aanhoudende spanningen. Juist daarom is het onwaarschijnlijk dat de Amerikaanse president aanstuurt op escalatie in de relatie met Europa, bijvoorbeeld via een heffing op Europese auto’s om redenen van binnenlandse veiligheid. Wel heeft hij onlangs het tarief voor India en Turkije effectief verhoogd door beide landen hun handelsvoordelen te ontnemen.’
‘Kans op een no-deal flink afgenomen’
Over de nog steeds onzekere uittreding van het Verenigd Koninkrijk uit de EU per 29 maart zegt Cornelissen: ‘Op het moment van schrijven is nog steeds onduidelijk wanneer en hoe deze thriller afloopt. Maar de kans op een no-deal Brexit is flink afgenomen. Het Britse parlement heeft de regering gedwongen om aan te sturen op verlenging van de periode van artikel 50 als de overeenkomst met de EU over terugtreding geen meerderheid krijgt in het Lagerhuis. In principe zijn er nu twee opties: uitstel (mogelijk gevolgd door een nieuw referendum, waarbij de peilingen wijzen op een meerderheid voor blijven) of acceptatie van de uittredingsovereenkomst door het parlement.’
Italië
Over het andere ‘probleemkind’ Italië vervolgt hij: ‘De afspraken tussen de Europese Commissie en de populistische Italiaanse regering over het tekort van Italië hebben geleid tot stabilisering van de risicopremie op Italiaanse obligaties versus Duitsland. Maar die afspraken zijn moeilijk overeind te houden nu de Italiaanse economie in een technische recessie is beland. Daar staat tegenover dat de Lega, op dit moment de kleinste partij in het Italiaanse kabinet, enorm heeft gewonnen in de peilingen, ten koste van de anti-Europese Vijfsterrenbeweging.
Aangezien de Lega diep is geworteld in het Noord-Italiaanse bedrijfsleven, is de kans klein dat de partij kiest voor beleid dat in Italië een schuldencrisis veroorzaakt. Nu de verwachting is dat de Lega het goed gaat doen in de Europese verkiezingen, kan de partij na mei nieuwe binnenlandse verkiezingen afdwingen en zo de positie in het kabinet versterken.’
Meer stimulerende signalen
Tot slot wijst Cornelissen op de mildere houding van de Amerikaanse Federal Reserve en de Europese Centrale Bank. ‘Op 7 maart kondigde de ECB een nieuwe tweejarige Targeted LongerTerm Refinancing Operation (TLTRO) aan, waarmee de huidige TLTRO gedeeltelijk kan worden verlengd. De ECB heeft ook haar vooruitzichten gewijzigd en heeft een renteverhoging dit jaar uitgesloten.
Voor de Duitse economie zit bovendien enige fiscale stimulering in de pijplijn, zo rond de 0,3 à 0,4 procent van het bbp. De vermoedelijke opvolger van bondskanselier Angela Merkel, Annegret Kramp-Karrenbauer, speelt met het idee van een belastingverlaging om de Duitse economie aan te jagen. Door de krappe arbeidsmarkt trekt ook de loongroei aan, wat gunstig is voor de binnenlandse bestedingen.
Kortom, in onze ogen zijn beleggers te pessimistisch over Europa. Er moeten nog wel een paar hindernissen uit de weg worden geruimd, maar wij houden rekening met een herstel van de Europese economieën in de tweede helft van 2019.’