Managers van green bond-fondsen hebben moeite hun fondsen voldoende te diversificeren. Dit komt doordat het aantal uitgevers van dit soort obligaties nog beperkt is en zich concentreert in bepaalde sectoren.
Dat blijkt uit onderzoek van kredietbeoordelaar Fitch. Volgens Fitch is het hierdoor voor actieve managers ook moeilijk hun fonds heel anders in te richten dan die van de concurrentie, waar passieve fondsen op hun beurt garen van kunnen spinnen.
De grootte van het green bond-universum hangt af van de precieze definitie die de fondsen hanteren, maar Fitch schat dat er zo’n 100 uitgevers zijn, de meeste afkomstig uit een hand vol sectoren, zoals supranationale organisaties, nutsbedrijven en lokale overheden, terwijl banken en energiebedrijven, die in de brede marktindices juist zwaar wegen, ondervertegenwoordigd zijn.
Als gevolg hiervan kan er concentratierisico ontstaan, waarschuwt Fitch. Sommige fondsen proberen dit te voorkomen door behalve in green bonds ook in ander type obligaties te beleggen of door ook green bonds van mindere kredietkwaliteit te beleggen.