De ‘klassieke’ asset allocatie van 60 procent in aandelen en 40 procent in obligaties past niet bij de huidige, onrustige marktomgeving volgens GAM investment Solutions. Het fondshuis kiest liever voor een 30/30/40-benadering.
Dat schrijft hoofdeconoom Larry Hatheway van het fondshuis dat zich voornamelijk op institutionele partijen richt. ‘30 procent in daar waar we kansen zien als het gaat om wereldwijde aandelen, 30 procent in korte duratie en 40 procent in non-directional strategieën (strategieën die een vast rendement nastreven onafhankelijk van de kant die de markt op beweegt, red.).’
Binnen aandelen geeft de hoofdeconoom de voorkeur aan een combinatie van thematische posities. ‘Bijvoorbeeld in een bepaald gebied binnen informatie technologie, in kwailiteitsaandelen die waarschijnlijk winst opleveren en in seculaire transformatie, bijvoorbeeld in delen van Japan.’
Obligaties
Binnen obligaties kiest GAM IS voor een korte duatie en niet-gecorreleerde posities, zoals door hypotheken gedekte effecten die in het verleden zijn uitgegeven en waarop de inschrijving niet heropend wordt. Daarnaast noemt de econoom achtergestelde schuld als voorbeeld van een obligatiecategorie die hij momenteel aantrekkelijk vindt.
In de categorie non-directional noemt hij strategieën die rendement genereren uit effect-gebonden risico, uit long/short-kansen of uit een grote gebeurtenis. In dat laatste geval kan het bijvoorbeeld gaan om merger arbitrage, waarbij een belegger tegengestelde posities inneemt in bij een fusie of overname betrokken bedrijven.
Troubles markets
Reden voor Hatheway om een aangepast strategie te adviseren is de onrust in de markt. Het vertrouwen van beleggers is door een aantal factoren aangetast, merkt de econoom op. ‘Met name door de politiek en het beleid van populisme’.
‘Beleggers maken zich in toenemende mate zorgen over een escalatie van handelsconflicten met bijpassende ongunstige effecten op de wereldwijde groei en inkomsten.’ Daarbij wijst Hatheway erop dat IMF-directeur Christine Lagarde en Fed-voorzitter Jerome Powell de twijfel in de markt hebben versterkt door dit potentiële risico te benoemen.