In lijn met het gisteren gemelde record dat er in Europa meer obligaties dan ooit zijn uitgegeven, doet ook waardepapier in de duurzame hoek het goed. Experts spreken van 95 tot 100 miljard dollar aan uitgegeven green bonds in 2017.
Dat blijkt uit een bericht op de website van Het Financieele Dagblad, op basis van cijfers van internationale organisatie Climate Bonds Initiative (CBI) en kredietbeoordelaar Moody’s.
Die laatste partij telt 94,5 miljard dollar aan uitgegeven groene obligaties in de eerste drie kwartalen van dit jaar, bleek eerder al uit een publicatie van Moody’s. Een stijging van bijna 50 procent ten opzichte van een jaar eerder. Toen kwam de kredietbeoordelaar in diezelfde epriode op ruim 63 miljard dollar.
Moody’s verwacht dat de teller aan het einde van dit jaar op 120 miljard dollar staat.
Europese obligatiemarkt
De trend sluit aan op de bredere beweging die te zien is in de Europese obligatiemarkt. Eerder deze week werd namelijk bekend dat Europese bedrijven meer obligaties dan ooit uitgeven. Het record van het volledige vorige jaar is al verbroken met nog ruim een maand te gaan tot het jaareinde.
Oorzaken zijn de rooskleurige economische groei, maar ook het lagerenteklimaat: bedrijven kunnen lenen tegen lage rentes en goede voorwaarden.
Op het groene vlak is het vooral de uitgifte in China die de cijfers een impuls geeft, volgens het Financieele Dagblad. Dit omdat de regering nog niet zo lang geleden besloot de economie te verduurzamen. Het bedrag aan uitgegeven leningen klom van 0,9 miljard dollar in 2015 naar 16,6 miljard dollar in dit jaar.
Risico’s
Toch is niet iedereen enthousiast over green bonds. Global head of Investment Solutions Koen Van de Maele van Candriam wees in een eerder interview met Fondsnieuws op de twijfelachtigheid rond het label ‘green’ van dit waardepapier. Uitgevende partijen van dit soort obligaties geven volgens hem niet altijd juridische garanties dat ze het opgehaalde geld daadwerkelijk steken in groene projecten.
‘Er is zeker geen sprake van grootschalige manipulatie, maar in de meeste gevallen moet je als belegger maar op goed geloof vertrouwen dat een partij het opgehaalde geld inderdaad gebruikt voor bijvoorbeeld hernieuwbare energie.’
Van de Maele wees op het risico op greenwashing, waarbij een uitgevend bedrijf of fondshuis een financieel de titel ‘green’ geeft, terwijl de duurzame impact van het product niet altijd even groot is. ‘Door iets “green” te noemen, kun je het aan een breed publiek verkopen. Maar er is geen unieke definitie van dat label, waardoor iedereen de markt in kan met een green bond of ander groen product.’