Door de aanhoudende politieke onzekerheid en de terugvallende conjunctuur in Europa zijn Europese aandelen niet populair bij beleggers. Maar dat gebrek aan belangstelling biedt ook kansen, stellen verschillende asset managers in gesprekken met Fondsnieuws.
Brexit is voor Lucas Strojny van de Parijse assetmanager Amilton AM nog steeds de belangrijkste reden om op korte termijn onderwogen te zijn in Europa.
‘Brexit is van alle risico’s waaraan Europa blootstaat momenteel het meest acuut. Door het langere brexit-uitstel is de kans op een no-dealbrexit wel flink kleiner geworden, maar er blijft nog steeds veel onzekerheid. We hebben onze weging naar Europa daarom wel iets verhoogd, maar blijven onderwogen in Europese aandelen en overwogen in de Verenigde Staten en opkomende markten. Wat in de toekomst de politieke relatie tussen het Verenigd Koninkrijk en Europa zal zijn, is nog volstrekt onduidelijk. Misschien dat de Europese verkiezingen, als de Britten daaraan meedoen, hierover uitsluitsel geven.’
Ook op de langere termijn is er volgens Thomas Romig, hoofd multi-asset bij Assenagon AM in Frankfurt, niet veel reden voor een optimistische kijk op Europese aandelen. Dat komt door het gebrek aan ambitie om economische en politieke hervormingen door te voeren die de economische groei weer kunnen aanzwengelen.
‘In Europa hebben we het liever over het afschaffen van de zomer- en wintertijd of het al dan niet afschieten van wolven dan over economische hervormingen’, sombert de Duitser. En dat terwijl de Duitse economie momenteel zeker niet best draait. Eind dit jaar werd ternauwernood een recessie vermeden, en de Duitse regering verwacht dat de economie dit jaar met slechts 0,8 procent groeit.
Alles draait om winstgroei
James Sym, die bij de Britse asset manager Schroders een Europees aandelenfonds beheert, is wat verbaasd over het pessimisme bij zijn continentaal-Europese collega’s. Hij vindt dat brexit de Europese samenwerking juist heeft versterkt. ‘Na het brexitreferendum bestond het risico dat dit zou leiden tot meer protectionisme en dat het de EU zou verzwakken, maar het tegenovergestelde is gebeurd. Brexit heeft de overgebleven lidstaten juist dichter bij elkaar gebracht.’
Bovendien is politieke onzekerheid momenteel geen thema bij bedrijven. ‘Als ik nu met bedrijven spreek, dan gaat het daar nooit over. De politieke situatie heeft bij het leeuwendeel van de Europese bedrijven geen impact op hun winstvooruitzichten.’
Want uiteindelijk bepaalt vooral de gerealiseerde en verwachte winstgroei het koersverloop van een aandeel. Daar zit hem tegelijk ook het belangrijkste pijnpunt van Europese aandelen: in tegenstelling tot in de VS en opkomende markten, is er sinds het eind van de financiële crisis in Europa per saldo geen sprake van winstgroei. De koerswinst die Europese aandelen als geheel sinds het dieptepunt van de financiële crisis in maart 2009 hebben behaald, komt per saldo volledig op het conto van de gestegen waarderingen. Dat berekende Goldman Sachs onlangs. Ruim de helft van de (veel grotere) koerswinst van Amerikaanse aandelen sinds 2009 kan volgens de zakenbank daarentegen worden verklaard door winstgroei.
De belangrijkste verklaring voor dat grote verschil in winstgroei tussen Amerikaanse en Europese bedrijven is de opkomst van de technologiesector. ‘Bedrijven als Apple, Facebook en Google zijn goed voor het leeuwendeel van de winstgroei van Amerikaanse bedrijven in het afgelopen decennium. Als je die weghaalt, dan verschillen de winstcijfers van de Amerikaanse en Europese aandelenmarkt niet zo gek veel’, aldus Sym.
Overcapaciteit
En eigenlijk is Europa nu pas over de ‘kater’ heen die het overhield aan de financiële crisis. Sym: ‘In de periode voorafgaand aan de crisis leefden zowel bedrijven als burgers boven hun macht, en is heel veel overcapaciteit opgebouwd.’ Dat resulteerde in een periode van lage groei, hoge werkloosheid en een consument die de hand op zijn knip bleef houden.
‘Maar Europa is nu bijna verlost van die kater’, denkt hij. Dat de winstcijfers van Europese bedrijven wat tegenvallen de laatste tijd heeft namelijk niets te maken met tegenvallende vraag. ‘Stijgende kosten zetten de marges onder druk. Bedrijven hebben te maken met hogere grondstofprijzen maar vooral met stijgende salarissen. En dat heeft weer een positieve impact op de consument. Die kunnen meer geld uitgeven.’
2019 zou in zijn visie dus best het jaar kunnen worden waarin de consument de economie behoedt voor een recessie en de economische groei weer aanzwengelt.
Negatief momentum
Maar niet te vroeg gejuicht, want de winstcijfers van Europese bedrijven bevinden zich nog steeds in een dalende trend, waarschuwt Andrew Clifton, portfoliospecialist Europese aandelen bij T. Rowe Price. ‘Het economische momentum is nog steeds negatief, en dat komt weer vooral doordat de export onder druk staat.’
Daar heeft vooral de Duitse economie last van, maar deze maand kwamen er uit deze hoek alweer lichtpuntjes. Zo steeg de toonaangevende Ifo-index, die het economische sentiment onder Duitse bedrijven meet, in maart weer licht. De zes maanden daarvoor was de index juist telkens gedaald. Ook de Duitse export trekt weer aan: in februari steeg die met 3,8 procent op jaarbasis. Die stijging was ruim twee keer zo groot als in januari.
Mocht het toch verder bergafwaarts gaan met de wereldeconomie, dan zal dat juist op Europese aandelen het minst effect hebben, verwacht David Lafferty, chief investment strategist bij Natixis Investment Managers. ‘Ironisch genoeg zullen Europese aandelen waarschijnlijk veel minder scherp dalen dan aandelen uit andere regio’s, om het simpele feit dat een extreem pessimistisch scenario in de waarderingen van veel Europese aandelen al is ingeprijsd.’
Volgens Lafferty liggen de beste kansen op de Europese aandelen markt in ‘spotgoedkope’ banken en autoproducenten waarvoor beleggers extreem pessimistische scenario’s hebben ingeprijsd. ‘Europese banken en automakers kampen met structurele problemen en onzekere winstverwachtingen, maar het gaat vaak wel om solide bedrijven met heel lang track records. Toch handelen ze tegen extreem lage waarderingen.’
Goedkope sectoren
Ook James Sym van Schroders ziet de beste kansen in ‘goedkope’ sectoren die beleggers momenteel het liefst mijden. Zo nam Sym in maart een positie in ABN Amro, nadat de koers in de voorgaande maanden fors was gedaald. ‘We zijn fors overwogen in banken, maar kopen alleen banken van de beste kwaliteit met solide balansen. Toch zijn die heel goedkoop. Dat komt deels doordat de winstdalingen die dit jaar worden verwacht al zijn ingeprijsd, en het feit dat het toevallig banken zijn zorgt nog eens voor een extra discount.’
De meeste beleggers mijden banken namelijk als de pest, en hebben binnen de financiële sector een voorkeur voor veiliger geachte verzekeraars of snelgroeiende fintechbedrijven.
Strojny van Amilton AM ziet binnen Europese aandelen het meeste perspectief in snelgroeiende small caps. ‘Het besluit van de ECB om de rente langer op nul te houden is positief voor aandelenwaarderingen van groeibedrijven. We hebben recentelijk het Goupama Avenir Euro fonds gekocht. Dat belegt in niet-cyclische bedrijven met een hoog groeipotentieel, zoals bedrijven die medische apparatuur maken.’
Kortom, nog kansen genoeg op de Europese aandelenmarkt. En mensen zouden best wat meer vertrouwen in Europa mogen hebben. Er zijn te veel zwartkijkers, vindt Sym. ‘Het stikt van de fantastische bedrijven in Europa die uitstekend kunnen concurreren met Amerikaanse en Aziatische bedrijven.’
Die hebben echt geen centrale bank nodig die de rente tot in lengte van dagen op nul houdt, vindt Sym. ‘Ik zou ook niet willen beweren dat QE heeft gewerkt. Om investeringen te stimuleren, moet je na een tijdje de rente ook weer verhogen. Bedrijven investeren alleen extra als ze weten dat hun leenkosten binnen afzienbare tijd weer omhooggaan.’