De particulier wil net als de institutionele beleggers meer doen aan projecten die goed zijn voor mens & milieu. Maar wat is een werkbare oplossing?
Beleggers die behalve financieel rendement ook maatschappelijke doelen nastreven, zoeken hun heil steeds vaker op de private markten. Het voordeel is dat ze meer keus hebben en kunnen beleggen in specifieke projecten en bedrijven die aansluiten bij hun maatschappelijke doelstellingen.
‘Als belegger heb je altijd impact’, zegt Wim van Hyfte van fondshuis Candriam, dat al twintig jaar actief is met duurzaam beleggen. ‘Het verschil is de definitie van impact. Bij aandelen in een duurzaam fonds is er sprake van impact in brede zin. Je koopt bedrijven die goed scoren op milieu, sociaal beleid en governance. Bovendien voer je met deze ondernemingen een dialoog over duurzaamheid.’
Bij de engere definitie van impact wil de belegger een directe sociale of milieu-impact hebben die minstens zo belangrijk is als het financiële rendement. ‘Dan kom je al snel terecht bij niet-genoteerde beleggingen zoals infrastructuur, private equity en microkredieten’, aldus Van Hyfte.
De uitdaging is institutionele impactbeleggingen om te vormen tot retailproducten. De Europese Commissie heeft voor illiquide beleggingen een vehikel bedacht, maar die fondsen zijn niet voor grote groepen particulieren bereikbaar. Deze zogeheten eltif (European Long-Term Investment Fund) als alternatief voor een ucit heeft bijvoorbeeld een minimum inleg van 10.000 euro. Vandaar dat fondsenhuizen ook zoeken naar oplossingen binnen de regels voor ucits.
Illiquiditeit geen probleem
Volgens Van Hyfte hoeft het illiquide karakter van fondsen bijvoorbeeld geen probleem te zijn. ‘Particuliere beleggers hebben vaak ook een lange beleggingshorizon. Een deel van de beleggingen hoeft niet zo liquide te zijn.’
Dat is ook de ervaring van Theo Brouwers, hoofd impactbeleggen bij Actiam. ‘Wij beheren voor ASN een retailvariant van een microkredietfonds. Particuliere beleggers steken daar geld in vanwege de sociale doelstelling. We weten dat de meeste beleggers die daar voor kiezen een buy&hold-strategie hebben.’
Voor dit microkredietfonds zijn deze bedaarde beleggers van groot belang. Brouwers: ‘De partijen waar wij zaken mee doen, willen weten of we niet bij de eerste beste tegenslag het veld ruimen. Wij kunnen laten zien dat we blijven. Bij ons eigen institutionele microfinancieringsfonds hebben we met beleggers een afspraak dat ze ten minste acht jaar in het fonds blijven. Dat heeft goed uitgepakt. Andere financiers trokken geld terug als er een crisis was. Wij hebben uiteindelijk een rendement van 5,6 procent per jaar weten te behalen.’
Van Hyfte ziet de eltif evenmin direct als een werkbare oplossing. ‘Wij willen een fonds oprichten dat helpt de energietransitie te financieren. Daar is veel geld voor nodig, ook van particulieren. Om te zorgen voor voldoende liquiditeit willen we deels beleggen in green bonds. Dan is er voldoende ruimte om in- en uit te stappen.’
Dit artikel is gepubliceerd in het Fondsnieuws-magazine van juni.