Niet alleen de verkiezingswinst van Abe, maar vooral de positieve winstverrassingen, lage waarderingen en de verbetering van de corporate governance geven Japanse aandelen vleugels. Strategen zien nog voldoende opwaarts potentieel.
Japan weet zich eindelijk te ontworstelen aan de stagnatie en deflatie die het land al decennia in hun greep houden. Dit is terug te zien op de beurs, waar de Nikkei-index voor het eerst sinds 1996 weer boven de 21.000-puntengrens is uitgekomen. Arnout van Rijn, chief investment officer voor Robeco in Hongkong, denkt dat de koersen verder stijgen. ‘De economie trekt aan, waarderingen zijn laag en de sterke winstgroei zet de komende jaren door.’
Het goede winstmomentum is volgens hem mede te danken aan de hervormingen onder premier Shinzo Abe. ‘Japanse bedrijven waren de afgelopen dertig jaar vooral gericht op omzetgroei en wisten vaak niet eens hun kosten van kapitaal goed te maken. Daardoor is aandeelhouderswaarde vernietigd’, zegt Van Rijn.
Bedrijven staan nu onder druk om hun rendement op het eigen vermogen te vergroten en balansen efficiënter in te zetten. Dat heeft succes: winstmarges nemen toe en er wordt meer geld aan de aandeelhouders uitgekeerd. Er is echter nog een inhaalslag te maken, zegt hij. Het rendement op het eigen vermogen voldoet gemiddeld genomen al aan de norm van 8 procent, maar is nog ver verwijderd van de 15 procent in de Verenigde Staten.
Hoewel veel vermogensbeheerders positief zijn over de Japanse aandelenmarkt, ziet hij dat grote beleggers meestal nog onderwogen zijn. ‘Er is nog steeds weinig vertrouwen in het vermogen van Japanse bedrijven om aandeelhouderswaarde te creëren. Maar nu de mentaliteit van Japanse managers verandert, zien we internationale beleggers weer terugkeren naar de Japanse beurs. Dat zal het waarderingsverschil tussen Japan en de rest van de wereld verkleinen.’
Meer dividend
Verkrapping van het extreem ruime monetaire beleid is een risico, maar Van Rijn ziet die koers voorlopig geen werkelijkheid worden, gezien de nog altijd lage inflatie. De Japanse centrale bank zal volgens hem doorgaan met het kopen van etf’s op Japanse aandelen en het programma op een gegeven moment slechts heel langzaam afbouwen.
‘Dit zal geen grote schok op de beurs teweegbrengen, ook omdat Japanse pensioenfondsen nog relatief weinig binnenlandse aandelen in bezit hebben en klaarstaan om hun allocatie te vergroten.’ Om de vergrijzing het hoofd te bieden, moet de pensioensector zijn rendement verhogen. Vandaar de druk op het bedrijfsleven om de winstgevendheid te verbeteren, legt Van Rijn uit.
De scepsis onder buitenlandse beleggers biedt kansen voor stock pickers. Van Rijn: ‘Wij zoeken naar bedrijven waar nog veel valt te verbeteren aan de bedrijfscultuur en die om die reden nog laag gewaardeerd zijn,’ Die vindt hij vooral onder industriële ondernemingen en in de financiële sector.
‘Japanse banken noteren tegen slechts 0,6 keer de boekwaarde en hebben een dividendrendement van 4 procent. De kapitaalpositie verbetert dankzij de verkoop van belangen in Japanse bedrijven. Wij verwachten daarom hogere dividenduitkeringen en meer aandeleninkoop.’
Nathan Gibbs, fondsbeheerder Japanse aandelen bij Schroders, zet zijn kaarten momenteel vooral op binnenlandse bedrijven. ‘Voor het eerst sinds lange tijd zien we dat de binnenlandse economie aantrekt en de drijvende kracht begint te vormen achter het herstel in Japan. Het consumentenvertrouwen stijgt en er ontstaan zelfs capaciteitstekorten. Dat is vrij zeldzaam voor Japan en zal zich normaliter vertalen in hogere kapitaalinvesteringen’, zegt Gibbs.
Zijn voorkeur gaat ook uit naar financials, die volgens hem laag zijn gewaardeerd en kunnen gaan profiteren van de reflatie-omgeving. Daarnaast vindt hij speciaalzaken in de retailsector en vastgoedaandelen aantrekkelijk.
Vergrijzing
Gibbs verwacht dat de winsten dit jaar met 13 tot 15 procent toenemen en dat de groei volgend jaar verder versnelt. ‘Dit is nog niet ingeprijsd, vooral binnenlandse bedrijven kunnen gaan verrassen.’ Verder wijst ook hij op het feit dat Japanse bedrijven meer geld terugsluizen naar de aandeelhouders en hun corporate governance aan het verbeteren zijn.
‘Voorheen vonden Japanse managers dat het overtollige geld op de balans aan de onderneming toebehoorde, maar ze zien nu langzamerhand in dat het in feite van de aandeelhouders is. Deze ontwikkelingen rechtvaardigen uiteindelijk een hogere waardering.’ De vergrijzing is voor hem geen reden om binnenlandse sectoren te mijden.
‘Het is zeker een probleem voor de lange termijn, maar de bevolkingskrimp is eenvoudig te voorspellen en zal niemand meer verrassen. Bovendien groeit de bevolking in de grote steden en steeg het aantal werkzame personen de laatste jaren met 2 miljoen tot 2,5 miljoen, onder meer dankzij de toename van de arbeidsparticipatie van vrouwen’, zegt Gibbs.
Net als zijn collega’s is Tony Glover, hoofd beleggingen Japan voor BNP Paribas Asset Management, enthousiast over Japan op basis van de fraaie winstvooruitzichten en veranderende bedrijfscultuur. Maar hij plaatst wel een kanttekening bij de waarderingen. ‘Japan is niet langer goedkoop in historisch perspectief. De Topix noteert tegen 15 keer de verwachte winst voor dit jaar, boven het langetermijngemiddelde van circa 13. Vergeleken met andere ontwikkelde markten is Japan wel aantrekkelijk gewaardeerd.’
Glover denkt ook dat buitenlandse beleggers weer meer in Japan gaan beleggen door de vooruitgang op het gebied van corporate governance. ‘Het Japanse bedrijfsleven heeft nu veel meer oog voor aandeelhouderswaarde, zodat de waarderingskloof met het Westen op termijn kan afnemen’, zegt Glover.
Zolang de inflatie onder de doelstelling van 2 procent blijft, zal de Bank of Japan haar ruime monetaire beleid voortzetten, verwacht hij. ‘Sommige klanten vrezen dat de Japanse centrale bank haar aandelenposities ook direct zal afbouwen wanneer ze stopt met kopen, maar dat is niet ons basisscenario. Dit gaat heel langzaam zonder veel verkoopdruk’.