De strategie om de kern van de beleggingsportefeuille passief te beleggen heeft lang goed gewerkt, maar is nu echt aan vervanging toe. Actief zou weer de hoofdmoot moeten vormen. Dat stelt Yoram Lustig, hoof van multi-asset solutions van T. Rowe Price, in een gesprek met Fondsnieuws.
In een sterk opgaande markt, waarin ‘alle scheepjes’ werden opgetild door een vloedgolf aan liquiditeit, volstond het om in te zetten op het oogsten van de beta. Passieve instrumenten met hun lage kosten leenden zich daarvoor goed.
Maar na de vette beleggingsjaren sinds de financiële crisis breken nu de magere jaren aan, zegt de solutions-specialist van het Amerikaanse fondshuis. Immers, de waarderingen zijn fors opgelopen terwijl de economische groei afzwakt.
Echt verschil maken
Dat betekent dat alpha behalen weer belangrijker wordt. ‘5 procent per jaar rendement wordt het nieuwe 10 procent. Dan gaat 2 procent outperformance met actief management op langere termijn een enorm verschil maken.’
Daar komt bij dat de mogelijkheden voor alphamanagers om de markt te verslaan weer toenemen. Lustig: ‘Het hoogtepunt van het monetaire stimuleringsgeweld ligt waarschijnlijk achter ons. De volatiliteit en de dispersie in rendementen tussen sectoren neemt nu weer toe. Dat zal blijvend zijn, verwachten wij.’
Maar managers vinden die de benchmark over een langere periode verslaan zijn lastig te vinden, weet ook Lustig. ‘Maar ze zijn er wel degelijk, zelfs in efficiënte markten als de Amerikaanse. Het vinden en monitoren ervan kost alleen veel tijd. Maar die wordt nu soms besteedt aan het bedingen van een korting van een luttele 5 basispunten.’
Moed
De focus moet dus verschuiven van kosten naar performance. En dat vergt moed, want het selecteren van actieve managers is een carrière-risico, aldus de T. Rowe-manager. Passief is dan al snel de ‘veilige’ optie.
Maar het beeld dat passief beleggen lage risico’s met zich meebrengt, is onjuist. ‘De filosofie achter passief beleggen is dat de winnaars van vandaag ook de winnaars van morgen zijn. Maar wie kijkt naar de tien grootste bedrijven in de S&P 500, ziet elke tien jaar een lijstje met andere namen.’
Juist de bedrijven die goed omgaan met verandering zijn de winnaars van morgen, is de overtuiging bij het Amerikaanse fondshuis. Passieve beleggers beleggen echter in alle bedrijven, dus ook de toekomstige Kodak’s en Nokia’s van deze wereld.
Ook passieve obligatiebeleggers lopen risico, doordat ze de grootste exposure hebben naar de meest verschuldigde landen. Lustig: ‘Wat Amerika betreft heb ik daar niet zo’n probleem mee, maar wil ik voor bijna 17 procent Japans schuldpapier, of 3,6 procent Italiaans schuldpapier? Ik op dit moment niet.’
Desondanks ziet hij wel een rol voor passieve fondsen weggelegd binnen een portefeuille, en dan voornamelijk om accenten te plaatsen. Omdat ze zo goedkoop en liquide zijn, lenen ze zich bijvoorbeeld goed voor het spelen van tactische bets of specifieke thema’s, aldus Lustig.
Meer achtergronden op Fondsnieuws: