Mean reversion, de theorie dat waarderingen, winstmarges of aandelenkoersen terugkeren naar historische gemiddelden, is het meest onbegrepen begrip in de financiële wereld. Bovendien is het amper toepasbaar op rentes.
Dat schrijft portfoliomanager Ben Carlson van Ritzhold Wealth Management in een blog op de website A Wealth of Common Sense.
Reversion to the mean is een onderwerp dat GMO-oprichter Jeremy Grantham regelmatig aanhaalt, eind 2016 stelde hij bijvoorbeeld dat het nog gerust twintig jaar zou kunnen duren voordat de sterk opgedreven waarderingen weer terug naar historisch gezien normale waarden kunnen terugkeren.
Portefeuillemanager Carlson besteedt aandacht aan het onderwerp naar aanleiding van de vraag van een van zijn podcast-luisteraars, of de theorie van reversion to the mean ook toepasbaar is op rentes.
Placebo
Hij wijst erop dat ‘mean reversion’ vaak verkeerd wordt uitgelegd, zowel door historisch ingestelde beleggers die geloven dat langetermijngemiddelden in steen zijn gebijteld, als door pretatiejagers die juist géén rekening houden met historische gemiddelden en geloven dat recente prestaties geextrapoleerd kunnen worden.
De portefeuillemanager haalt een recent artikel aan waarin wordt gesteld dat een bewezen placebo-effect vaak in werkelijkheid niets meer is dan ‘reversion to the mean’. De meeste zieke mensen worden beter, citeert hij de redenatie van de genoemde schrijver.
‘Een goede analogie voor de financiële wereld. De aandelenmarkt wordt van tijd tot tijd ziek. Soms is de ziekte ernstiger dan andere keren, maar na verloop van tijd wordt de ziekte beter.’
Toch is erop vertrouwen dat het altijd wel goedkomt, niet zijn credo. ‘Regressie naar het gemiddelde werkt niet volgens een vast schema’, waarschuwt hij. ‘Daarnaast kan het heel lang duren voordat je gemiddelde niveaus van het verleden ziet, kunnen historische gemiddelden verouderd raken als nieuwe gegevens beschikbaar komen of marktdeelnemers zich aanpassen aan nieuwe omstandigheden en zijn gemiddelden over het algemeen een bewegend doel in de tijd.’
Rentes
‘Reversion to the mean’ kan moeilijk zijn bij het voorspellen van de aandelenmarkten, maar het is mogelijk nóg moeilijk om het te gebruiken om de rente te voorspellen’, aldus Carlson. Redenen die hij aanvoert zijn onder meer het door de tijd heen bewegende gemiddelde, maar ook het feit dat er nog veel meer variabelen zijn om rekening mee te houden. ‘Daarbij: de rentestand blijkt vooral gebaseerd op vertrouwen in het systeem.’
‘Als je tot de essentie probeert te komen, zijn er veel meer overwegingen nodig bij deze analyse dan je in eerste instantie denkt’, concludeert de portefeuillemanager, om beleggers die ‘mean reversion’ willen inzetten, vier boodschappen mee te geven:
1. Denk ook aan verwachtingen
‘Niet alleen de cijfers doen ertoe als je ‘mean reversion’ overweegt, ook marktprijzen en de verwachting van beleggers zijn bepalend. Het kwantificeren van dit soort variabelen kan buitengewoon moeilijk zijn.’
2. Groei duurt niet eeuwig
‘Periodes van bovengemiddelde prestaties worden uiteindelijk gevolgd door periodes van ondergemiddelde prestaties. Het is natuurlijk moeilijk te zeggen wanneer dat ‘uiteindelijk’ dan begint. Het timen van dit soort zaken kan funest zijn als je geen open geest hebt. Vraag maar eens aan alle mensen die sinds 2010 wachten op het terugkomen van winstmarges en waarderingen op het langetermijn gemiddelde.’
3. Waarschijnlijkheden
‘De geschiedenis is nooit perfect als het gaat om ‘mean reversion’, maar probabilistische denken kan je aan wat basisscenario’s helpen, te denken in een reeks van uitkomsten. En om de allure van zekerheid te vermijden.’
4. Model in overreacties
‘Als je mogelijk uitkomsten uitzoekt, is het handig om te onthouden dat wij mensen bijna altijd te ver gaan. Dat leidt tot overdreven reacties als dingen goed gaan én als dingen slecht gaan.’