Smart bèta-strategieën proberen maximaal te profiteren van de anomalieën in de markten.
Bijvoorbeeld van het door onderzoek vastgestelde gegeven dat lage volatiliteit- aandelen een beter rendement genereren dan aandelen met een hoog risico.
Dit is in strijd is met de moderne portefeuilletheorie, die uitgaat van een lineair verband tussen het te verwachten rendement en het genomen risico.De meeste smart bèta-strategieën hebben echter onvolkomenheden, vindt Raul Leote de Carvalho, hoofd kwantitatieve strategieën & onderzoek bij BNP Paribas Investment Partners, in een gesprek met Fondsnieuws.
Leote de Carvalho sprak recentelijk op een door Fondsnieuws georganiseerd seminar over smart bèta.
Factorpremies
‘Het blijkt dat alle smart bèta-strategieën vooral berusten op factorpremies. Zo is de performance van “minimum variance”- en “maximum diversification”-strategieën bijna volledig afhankelijk van laag risico-aandelen, die van “equal weighting”, een strategie waarbij alle aandelen een gelijke weging krijgen, van de relatief grote exposure naar smallcaps en bij “risk parity” van een combinatie van deze twee.’
Behalve voor deze strategieën, waarbij risico het uitgangspunt is, geldt ook voor smart bèta-strategieën die de portefeuille samenstellen op basis van fundamentels zoals boekwaarde, winst en dividendrendement, dat deze factorpremies doorslaggevend zijn voor de performance.
‘Smart bèta is daarom ‘niet meer dan een nieuwe vorm van systematisch actieve strategieën.
Wiskundige formule
De index waarop de portefeuille is gebaseerd wordt samengesteld door een wiskundige formule. Die bepaalt de mate waarin deze afwijkt van een naar marktkapitalisatie gewogen index, zoals de MSCI World. ‘Smart bèta-strategieën verhullen echter een aantal valkuilen.
Minimum variance en maximum diversification kunnen bijvoorbeeld een zeer hoge “turnover” hebben, enorm geconcentreerd zijn rondom enkele aandelen en bepaalde
sectoren fors overwegen.
Risk parity en equal weight kunnen met liquiditeitsproblemen te maken krijgen vanwege hun grote blootstelling naar smallcaps. De vraag is dan hoe bestendig de performance is als dergelijke strategieën met veel instroom te maken krijgen.’
Risico’s
Ook fundamenteel gewogen indices herbergen risico’s doordat ze te veel blootstelling hebben naar aandelen van bedrijven die in moeilijkheden verkeren.
‘Op basis van de boekwaarde alleen is het lastig om een goed bedrijf te onderscheiden van een bedrijf dat bijna failliet is.’ Kortom, de rekenmodellen die voor deze meeste smart bètastrategieën worden gebruikt hebben weinig oog voor het beheersen van risico’s.
Extreme veranderingen in de tracking error ten opzichte van de naar marktwaarde gewogen indices zijn niet ongewoon. Ook de blootstelling naar de factorpremies blijkt sterk te fluctureren.
Slechts enkele anomalieën
En tot slot maken smart bètastrategieën gebruik van slechts enkele anomalieën, stelt Leote de Carvalho.
Alternatief is om bij de constructie van een aandelenportefeuille te beginnen met het alloceren van risico naar de verschillende alphabronnen, in plaats van gebruik te maken van onnodig complexe en ‘onhandige’ indices.