Na de verkiezingsuitslag waarbij zittend president Erdogan bijna 53 procent van de presidentiële stemmen kreeg, steeg de lira 3 procent ten opzichte van de dollar en meer dan 4 procent ten opzichte van de euro. Echter, enkele uren nadat de financiële markten hadden gekauwd op het nieuws, was de munt alweer op zijn retour.
Valuta-analist Bart Hordijk van Monex noemt de aanvankelijke stijging ‘onverwacht’. ‘De uitslag lijkt een voorbode te zijn van een voortzetting van de recente problemen van Turkije’, aldus Hordijk in een marktrapport volgend op de verkiezingsuitslag waarbij Erdogan’s AKP weliswaar de absolute meerderheid verloor. Een coalitie met de ultanationalistische partij ligt voor de hand, volgens analisten.
Hordijk wijst er op dat de vooruitzichten rondom de benodigde hervormingen met deze uitslag slechts een beetje zijn verbeterd. Want zoals hij, en ook portfoliomanager EMD Paul Greer van Fidelity International beschrijven: het land worstelt met een hoog tekort op de lopende rekening, dubbelcijferige inflatie, een monetair beleid waarbij de centrale bank niet onafhankelijk kan opereren, moeizame buitenlandse relaties en een binnenlandse situatie waarbij Erdogan aan macht wint en de pers aan vrijheid inboet.
Hordijk: ‘Al deze problemen worden niet opgelost als de huidige status quo met méér Erdogan langer voortduurt. De verkiezing mag dan wat onzekerheid wegnemen, maar in deze situatie betekende politieke onzekerheid zoveel als hoop.’
Greer: ‘Het middellange tot lange plaatje ziet er voor Turkije uitdagend uit. De dringend nodige hervormingen zullen zich nu niet zo snel voordoen.’
Lira
Nu de hoop volgens Hordijk vervlogen is, rekent de valuta-analist erop dat de lira weer snel zal verzwakken.
Ook Nomura Asset Management verwacht dat de lira verder zal inleveren. Volgens het fondshuis vraagt de huidige situatie om een ‘verkrapping van de totale beleidsmix’, om onevenwichtigheden op macrogebied aan te pakken. ‘Dat kan best. Turkije kan zich verbinden aan een strakkere beleidsmix, nu de verkiezingen voorbij zijn. Maar, aan de andere kant van het spectrum is daar het risico van onmiddelijke hernieuwing van de druk op de centrale bank om de rentes te verlagen, zoals Erdogan heeft beloofd.’
Realistischer dan een van deze twee scenario’s vindt het fondshuis een mix tussen deze twee, die zich kan uiten in een situatie waarbij de beleidsrente stabiel wordt gehouden, en de hoge beleidspercentages worden gecompenseerd door een losser fiscaal beleid.